Dingen die me abnormaal hard irriteren #3

lijstje

Beter bekend als pet peeves. Kleine dingetjes, meestal. Voor de meeste mensen dan ook onbenullige dingetjes. Maar niet voor jou. Om de een of andere onbekende reden erger jij je er echt mateloos kapot aan. Halen ze echt het bloed vanonder je nagels vandaan. Kunnen ze je op een slechte dag zelfs compleet moordlustig maken. Herkenbaar? Tuurlijk, want iedereen heeft ze.

Ik wijdde er eerder al wat blogposts aan (je leest ze hier en hier) maar kijk: mijn verzameling pet peeves blijkt een bodemloze put vol ergernissen te zijn. VERRASSEND. Tijd dus voor deel drie!

Voel je overigens vooral niet persoonlijk aangevallen als ik dingen opnoem die jij toevallig elke dag doet. It’s me, not you.

Mijn persoonlijke pet peeves from hell

* Mensen die keihard ademen tijdens yoga. Maar echt. Zo hard. En ik weet het: da’s eigenlijk de bedoeling. Maar niemand doet dat echt, want het is irritant. Dus als er dan één iemand is die het wél schaamteloos doet, dan haat ik die persoon een beetje.

* Mensen die zeggen dat ik met mijn ogen rol als ik dat niet doe. Wat ik in negen van de tien gevallen namelijk doe, is mijn ogen ten hemel slaan. Da’s iets anders.

* Mensen die hun spaghetti snijden. I know, da’s de helft van de wereldbevolking. And I know, de comments gaan overstromen door dit punt. Maar kijk, I said it. Ik vind dat irritant. Ik zit namelijk tegenover jullie in restaurants en ik zie al die stukjes sliert van je vork en van je lip glibberen en ik wil je gewoon toeschreeuwen: “DAT WERKT TOCH HELEMAAL NIET?!” Rond je vork draaien is toch zoveel makkelijker en efficiënter? Ik snap het niet?!?!

* Mensen die onbeschaamd je laatste stuk kauwgum opeisen. Ik deel mijn kauwgum graag met anderen, maar er zijn grenzen. COME ON NOW, PEOPLE.

* Hondenliefhebbers die om de een of andere reden van zodra je zegt dat je een kattenliefhebber bent (mind you: niét per definitie een hondenhater) meteen keihard gaan zeiken over katten en waarom ze die haten en wat er allemaal verschrikkelijk is aan katten. Seriously, zijn die mensen aangesloten bij een soort club waarbij dat verplicht is om op de jaarlijkse barbecue te mogen komen of zo? “Minstens vijftien keer per jaar een rant van vijf minuten afsteken tegen een katteneigenaar, anders geen vlezekes voor u!”

* Fulltime werkende mensen die nog bij hun ouders wonen en dan tegen mij durven zagen over geld en hoe duur hun leven wel niet is. I mean… Je woont thuis. Je werkt fulltime. Je spaarrekening is sowieso tien keer die van mij. Stop. Fucking. Whining. You know nothing about the real world. 

* Mensen die zichzelf grappig/lief/origineel noemen. Van die dingen die anderen eigenlijk over je moeten zeggen. Serieus. Zeg dat niet over jezelf.

* In dezelfde categorie: mensen die over zichzelf zeggen dat ze ‘prettig gestoord’ zijn, een ‘zotte doos’ zijn of ‘een hoek af hebben’. Neem het van mij aan: die mensen zijn dat per definitie niet. Stop trying so hard.

* Kersverse stelletjes (in mijn saaie perspectief van 6-jaar-in-een-relatie is dat iedereen die minder dan een jaar samen is) die zo doodsbenauwd zijn dat je ooit zou vergeten dat ze een stelletje zijn, dat ze niet anders kunnen dan middenin je gesprek op elkaars schoot te klauteren of hun tong in elkaars oor te steken of gewoon wat zitten tongen. Heerlijk volwassen.

* Mensen die aankondigen dat ze gaan ‘pissen’ of ‘schijten’. Ik hoef dat echt niet te weten. Eerlijk waar. Can do without. Serieus. Hou ermee op.

* Mansplaining. So much mansplaining. 

* Groepjes tieners in het openbaar vervoer. Waarlijks, ik kan toch vroeger niet zo luid en irritant geweest zijn? (Waarschijnlijk wel, en daarom haat ik nu dus officieel mijn tienerzelf in het verleden.)

* Mensen die extreem hard proberen om een influencer te worden. Die hun Instagram Stories vol gooien met screenshots van de vijf nieuwe mensen die hen nu volgen (wauw, indrukwekkend zeg!) of de razend spannende aankondiging dat ze zelf een nieuwe foto hebben gepost. Ga jezelf asjeblieft een zak eigenwaarde kopen.

* Mensen die praten over een familielid/kennis met kanker en hoe verschrikkelijk dat is en vloeken op wat een rotziekte het toch ook godverdomme is, terwijl ze een sigaret opsteken. Echt. Ik snap dat niet. Ik word daar kwaad van. Zeker als ze dan nog ongegeneerd hun rook staan uit te blazen in andermans gezicht.

* Mensen die keihard zitten zuchten en mompelen tegen zichzelf, in een openbare ruimte, vlak naast mij. Vooral als ik een boek zit te lezen. GA WEG.

* Mensen. Of had ik dat al gezegd?

😉

25 thoughts on “Dingen die me abnormaal hard irriteren #3

  1. Hahah
    mega grappig lijstje. Ik ben verder ook redelijk xenofoob 🙂
    veel herkenbare dingen!
    of zo mensen die in een aanschuifrij te dicht / naast je komen staan. en jij die je blijft afvragen of ze gaan voorsteken of niet… altijd leuk *not!

  2. Jep, mensen. Ik ben ook een spaghettisnijder. Werkt prima en geen glibberende slingers hier! Maar ik oefen dan ook al lang dus ik heb het wel onder de knie nu 😉 en die stories met een screenshot van de feed en dan die laatste foto bedekt met. Nope. Irritant! Ik krijg seer inspiratie om ook nog zo’n lijst te vullen :p

  3. I feel ya. Spaghettisnijders… ik ga ze nooit begrijpen. Alsook die stories. En mensen die, als je vraagt wat ze doen, antwoorden: ‘ik ben influencer.’ Seriously, bitch? *eyeroll*
    Ivm dat ‘prettig gestoord’: ik zeg dat niet van mezelf, ik zeg gewoon dat ik gestoord ben. Da’s iets anders, hè 😀 😉

    1. Andersom is dat toch veel minder? Ik zou het niet eens hardop durven zeggen als ik een hekel zou hebben aan honden, denk ik. De haat die je dan waarschijnlijk krijgt… 😐

  4. Ik moest toch een paar keer hardop lachen met je lijstje, zo herkenbaar. Iets wat té herkenbaar is en daarom direct ergernissen opriep ipv gelach, was dat van die mensen die klagen over hun dure leven. Ik heb een collega die nog thuis woont, niets moet afgeven, de auto van haar ouders gebruikt en niets voor moet betalen, veel dichter bij het werk woont dan ik (lees: ik moet elke week een volle tank tanken en zij ochgot anderhalve per maand) en dan nog klaagt over hoe duur alles is en haar loon te laag is omdat ze maar halftijds werkt terwijl ze daar zélf voor gekozen heeft. Lees deze laatste halve zin gerust in hoofdletters: dat wou ik graag doen om mijn frustratie te uiten, maar het komt te agressief over 😉

    1. Ik had een vriendin in precies dezelfde situatie, die me eens helemaal enthousiast maakte om samen naar een concert te gaan, om dan vlak voor de ticketverkoop toch terug te krabbelen omdat het dure tickets waren. Waarop ze heel verontwaardigd zei: “Ja zeg, ik kan dat niet betalen hoor, het geld groeit niet op mijn rug!” Dat ik echt dacht, “Bitch, please, wat zijn je uitgaven in godsnaam?!” Na twee jaar fulltime werken en gratis bij mama & papa wonen heb je echt 100 keer meer spaargeld dan ik, what the actual fuck…

  5. “Minstens vijftien keer per jaar een rant van vijf minuten afsteken tegen een katteneigenaar, anders geen vlezekes voor u!” Ja, zo werkt dat in ons clubje 😉 Hahaha, nee oké, zo vreselijk ben ik niet, maar honden en al <3 En oh my God, JA, dat stukje over 'prettig gestoord' en 'nen hoek af'. Sowieso al vre-se-lij-ke uitdrukkingen en mensen die het over zichzelf zeggen, tja.

  6. Ik moest meteen lachen toen ik dat van de spaghetti las. In mijn concepten staat weer zo’n post met persoonlijke lijstjes klaar en eentje daarvan gaat over gekke dingen die ik doe waar anderen waarschijnlijk gek van worden. Eén van de zaken op dat lijstje is het breken van spaghetti voor ik het in het kokend water smijt. Zeker dat je nog steeds een keer wil afspreken op perron 9 3/4 in het station van Antwerpen? 😉

    1. Haha, maar dat deed ik vroeger ook! Als arme student had ik maar twee pannen en eentje was te klein om de spaghetti er deftig in te krijgen, dus moest ik het ook steeds breken. Maar wel in twee zodat ik toch nog redelijke sliertjes had om op mijn vork te rollen 😉 En we gaan gewoon superzoete Starbucksdrankjes drinken, zonder spaghetti! Opgelost 😀

Geef een reactie