Mijn hoofdzonden: Avaritia

De laatste weken las ik bij een aantal bloggers geregeld over de zeven hoofdzonden, maar dan onder de vlag #ouderzonden die in het leven is geroepen door Romina en Annelore. Elke zonde is daarbij omgezet naar een concrete vraag over het ouderschap die alle bloggers in een post beantwoorden.

Toen zag ik op het lijstje met bloginspiratie voor 40 dagen bloggen van Kathleen ook nog eens een vraag staan over de zeven hoofdzonden.

De conclusie was dus snel getrokken. Oké, universum, als je me ZO GRAAG hierover wil zien schrijven, dan doe ik het wel. Bij deze bespreek ik vandaag de tweede hoofdzonde: avaritia. Mijn blogpost over de eerste hoofdzonde (superbia: hoogmoed, ijdelheid) kan je hier lezen.

Read more

Mijn hoofdzonden: Superbia

De laatste weken las ik bij een aantal bloggers geregeld over de zeven hoofdzonden, maar dan onder de vlag #ouderzonden die in het leven is geroepen door Romina en Annelore. Elke zonde is daarbij omgezet naar een concrete vraag over het ouderschap die alle bloggers in een post beantwoorden. Heel boeiend leesvoer, vond ik, al was het maar omdat de opvoedingsfilosofie van Romina helemaal mijn ding is.

Toen zag ik op het lijstje met bloginspiratie voor 40 dagen bloggen van Kathleen, waar ik met mijn gare ik-heb-net-wederom-11-uur-aan-een-stuk-op-kantoor-doorgebracht-brein doorheen zat te scrollen – want help, weer een nieuwe dag, wat moet ik hier nu weer uit mijn botten slaan?! – een vraag staan over de zeven hoofdzonden.

Dus ja, oké, universum, als je me ZO GRAAG hierover wil zien schrijven, dan doe ik het wel. Al is het maar omdat ik zo toch weer zeven blogposts kan vullen. (Heb je ooit al een deelnemer aan #40dagenbloggen zo hard horen zagen elke dag over het deelnemen en hoeveel posts je dan wel niet moet vullen en hoe godvergeten veel te druk ze het hier voor hebben? Ik ga voor het record, ja, inderdaad.) 

Read more

#myfirstseven

Ik weet niet precies meer hoe ik erbij kwam, maar ergens in mijn lijst met blogideetjes bleek een link te staan naar een oude blogpost van Shirley uit 2016 over haar #firstsevenjobs. En ik had vandaag zelf geen inspiratie, dus doe ik maar eens van goed gejat is niet verkeerd, of zoiets.

Ik presenteer u: het relaas van mijn eerste zeven bijbaantjes! Ge gaat mij nooit meer als voorheen bekijken, vrees ik. 

(Of dit bevestigt juist elk vermoeden dat je ooit over mij hebt gehad. Kan ook wel.) Read more

Keek op het Jaar: 2017

Yep. Nét als iedereen alle jaaroverzichten al helemaal spuugzat is, is ze daar met dat van haar. Op 3 januari. VERRASSING!

(Ja, ik was vergeten dat het nog in de draft stond, ja.)

Nu kijk ik eigenlijk niet vaak terug op een jaar. Misschien omdat ik niet zoveel heb met nieuwjaar. Of misschien omdat ik dankzij deze boekjes (één en twee) al een paar jaar lang geregeld terugkijk op voorgaande jaren en wat er inmiddels allemaal is veranderd (of juist niet).

Maar als ik er zo eens over nadenk was 2017 eigenlijk wel een goed jaar. Eentje waarin ik toch een paar belangrijke beslissingen heb genomen, stappen heb gezet en waardevolle inzichten heb opgedaan. Die ik uiteraard met jullie ga delen.

Allemaal heel inspirerend en profound enal, ZOALS GE VAN MIJ GEWEND ZIJT NATUURLIJK.

Read more

Dingen die me abnormaal hard irriteren #2

lijstje

Beter bekend als pet peeves. Kleine dingetjes, meestal. Voor de meeste mensen dan ook onbenullige dingetjes. Maar niet voor jou. Om de een of andere onbekende reden erger jij je er echt mateloos kapot aan. Halen ze echt het bloed vanonder je nagels vandaan. Kunnen ze je op een slechte dag zelfs compleet moordlustig maken. Herkenbaar? Tuurlijk, want iedereen heeft ze.

Ik wijdde er eerder al een blogpost aan, maar kijk: mijn verzameling pet peeves blijkt een bodemloze put vol ergernissen te zijn. VERRASSEND. Tijd dus voor deel twee!

Voel je overigens vooral niet persoonlijk aangevallen als ik dingen opnoem die jij toevallig elke dag doet. It’s me, not you.

Read more

Dankbaar voor… #1

Dankbaarheidslijstjes zijn positief, fijn en goed om alles eens in perspectief te zien. Vandaar dat ik er een paar wil maken.

En om mee af te trappen: de plek waar ik 45+ uur per week doorbreng, waar ik even vaak schaterend van het lachen over de grond rol als dat ik intens gefrustreerd mijn pennen door de kamer gooi, waar ik in een gemiddelde week meer bier drink dan doorgaans in het hele weekend en waar allang niemand nog gek opkijkt van een muis meer of minder in de keuken (tja, eeuwenoude Amsterdamse grachtenpanden…).

Yep, mijn werk.

Read more

Ik heb geen idee meer wat ik met mijn meningen aan moet

Weet je nog die keer toen ik een opiniestuk over boze veertigplussers schreef, een paar weken geleden? Dat werd geweldig positief ontvangen door de Charlie-redactie. Geweldig positief ontvangen op – oh ironie – Facebook ook. Maar genadeloos afgebrand door een aantal boze lezers op de website van Charlie zelf. Er stonden positieve comments tussen, jazeker, maar enkele lezers voelden zich zo ontzettend aangesproken dat ze meteen begonnen te schelden. Op het artikel en op mij als persoon.

Da’s nu al een tijdje geleden. En achteraf zit ik met zeer gemengde gevoelens. Sta ik achter wat ik heb geschreven? Ja. Ik vind dat mensen online veel te agressief zijn. Vooral veertigplussers. Wat ze in reactie op het stuk dan ook keihard hebben bewezen. Ik vind de boodschap van mijn stuk nog steeds positief: wees eens wat rustiger en liever voor elkaar op social media.

Maar niet iedereen las diezelfde boodschap in het stuk. Sommigen voelden zich persoonlijk aangevallen. En gingen denigrerend of agressief reageren. En goh, eerlijk gezegd worstel ik daar nog steeds mee. Read more