Talitha ging uit eten met wildvreemden en je raadt nooit wat er toen gebeurde (deel 1)

Helemaal niks opvallends, eigenlijk, maar nu mijn blog een tijdje in semi-comateuze toestand heeft verkeerd, I figured dat ik wellicht wel een portie clickbait kan gebruiken om nog wat bezoekers te trekken hier. Lazy blogger gotta do what a lazy blogger gotta do. Of zoiets.

ANYWAY. Een half jaar geleden refereerde ik hier af en toe al eens aan het feit dat ik van second degree dinner had gedaan, maar tot voor kort heb ik er nooit echt over geblogd. Het verslag van dat diner was namelijk bestemd voor het negende bookzine van Charlie Magazine dat een tijdje geleden is verschenen (nog steeds hier te koop en nog steeds een aanrader). Maar omdat ik jullie allemaal zo lief vind, drop ik het nu ook nog eens hier, gratis ende voor niks. En ook een beetje omdat het reeds geschreven content is en dus lekker makkelijk voor mij. Lazy blogger, whaddup?

Dit is overigens de originele en niet-door-de-redactie-geredigeerde versie, dus eindeloos beter slightly anders dan wat er online en in print is verschenen.

Read more

Talitha ging eens bushcraften en dat ging precies zoals je zou verwachten (deel 2)

Dit is deel 2 van mijn spannende avonturen in de Ardennen. Deel 1 lees je hier. Deze reportage verscheen eerder al in bookzine 8 van Charlie Magazine van oktober 2018, met als thema ‘Wild van hart’. Dat kan je hier nog steeds nabestellen. 

Na de wandeling keren we terug naar onze bivakplaats om vuur te maken: voor de meeste deelnemers het absolute hoogtepunt van de cursus. Read more

Talitha ging eens bushcraften en dat ging precies zoals je zou verwachten (deel 1)

Deze reportage verscheen eerder al in bookzine 8 van Charlie Magazine van oktober 2018, met als thema ‘Wild van hart’. Dat kan je hier nog steeds nabestellen. 

Ik ben absoluut geen natuurmens. Ik hou niet van boswandelingen, kamperen, insecten, modder of ergens zijn zonder WiFi. Bomen en planten interesseren me bitter weinig. Een reisje naar de Ardennen is voor mij eerder een straf dan een vakantie. Ik beschik over geen enkele skill die nuttig kan zijn om te overleven in het wild. Kortom: de ideale persoon om voor Charlie drie dagen op cursus bushcrafting te gaan.

Bush-watte? Bushcrafting. Een soort survival voor stadsmietjes: overleven in de natuur, maar dan wel met handige hulpmiddelen zoals tenten en een koelbox. Je hoeft dus niet volledig zelfvoorzienend te zijn. Gelukkig maar. Mijn lief kookt elke avond voor me en mijn mama maakt nog steeds m’n tandartsafspraken. Hallo, mijn naam is Talitha en ik kan niks.

Daar belooft deze cursus verandering in te brengen. Op het programma staat onder andere vuur maken, water zuiveren, zelf eten plukken en shelter bouwen. Klinkt veelbelovend. Ik ben bang voor vuur, extreem onhandig en ik lust geen paddenstoelen, dus dat komt he-le-maal goed. Read more

Talitha ging eens naar een influencersscreening

Wie mij op Instagram volgt, weet inmiddels al een paar dingen:

* Ik maak weinig onderscheid tussen Vlaams en Hollands en Engels in zowat elke zin die ik erop smijt.

* The sole purpose van Stories is om dramatisch te doen over alledaagse dingen.

* Mijn kat is de fluffiest of them all.

* Ik was gisteravond bij een exclusieve avant-première van Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald.

(En wie mij niet op Instagram volgt, mist duidelijk een hoop top quality content.)

Read more

Maar hoe zit dat nu eigenlijk met uw funemployment enal?

millennial desk laptop bureau

Wie me volgt op Instagram en/of mij in real life kent, weet het inmiddels al wel: die is voorbij! Ik heb mezelf al met cava en een vettige maar ongelofelijk lekkere donut (van Hoeked, awmagawd, serieus de hype waard) getrakteerd om het te vieren, want het mocht zo stilaan eens tijd worden dat ik weer brood op de plank bracht. Ik heb het er bewust niet vaak over gehad hier, om de simpele reden dat ik weinig kon vertellen zolang ik gesprekken had lopen en lijntjes had uitstaan bij verschillende bureaus. Maar nu, oh nu! Nu kan ik keihard uit de biecht klappen!

(Ga ik desondanks toch niet heel hard doen, want ik wil wel nog vriendjes maken in de sector 😉 ) Maar ik kan jullie wel vertellen hoe het de afgelopen maanden is verlopen.  Read more

Talitha ging naar Gone West 2018

Ik had werkelijk nog nooit iets over Gone West gehoord in Antwerpen, tot twee weken geleden. Toen zag ik ineens de reclamespot waarin Wim Opbrouck (tiens, die bestaat nog! Ahh, het herontdekken van alle BV’s uit den tijd dat ik nog in België woonde en werkelijk BV’s herkende: de geneugten van het remigreren!) liet weten dat het allemaal op zaterdag 25 augustus te doen was op de Grote Markt van Ieper, of all places op deze aardbol. Hij somde een reeks namen op, waaronder *liet imaginary jarenlang bijeen verzameld porseleinen omaservies vallen voor extra dramatisch effect* Tom Lanoye. Mijn absolute literaire held op een podium in de bakermat? Hold my book, daar moét ik bij zijn! En dus besloten mijn Lief en ik (enfin, ik stuiterend van enthousiasme voor ons beiden en hij knikte) om vorig weekend nog eens naar de Westhoek af te zakken. Read more

Stay sexy: wanneer influencen gevaarlijk wordt

Een ietsje ingekorte en kuisere versie van dit stuk vind je bij Charlie Magazine.

In mijn voormalige thuisland ontstond vorige week heel wat ophef over een boek: Sexy, but tired. But sexy. van de Nederlandse vlogger Jamie Li. En neen, het geeft niet als je niet meteen weet wie dat is.

Jamie Li is een vrij bekende influencer in Nederland, zo blijkt. Volgens de vakliteratuur that is Wikipedia en enkele pastelkleurige lifestyleblogs is ze bekend geworden met beauty en fashion vlogs op YouTube. Basically richt ze dagelijks een camera op zichzelf, haar make-uptas, zichzelf, haar kleerkast en nog een beetje meer op zichzelf. En daar heeft ze een winstgevende business uit gebouwd. Oké. Good for her. Vlogs boeien mij persoonlijk niks, maar good for her. Ik doe het haar niet na.

Op een dag besloot Jamie Li dat captions onder haar eindeloze stroom outfitfoto’s op Instagram niet voldoende waren om haar wijsheid met de wereld te delen, en schreef dan maar een boek. Sexy, but tired. But sexy. belooft vrouwen te helpen om ‘alle ballen in de lucht te houden’ én daarbij steevast sexy as hell te blijven. Read more

Elk pad is het juiste pad en waarom ik mezelf dat keihard blijf voorhouden

In mijn laatste week in Amsterdam (wat overigens alweer een volle maand geleden is, jongens, can you believe it?) liet ik, zoals mijn trouwe lezers en/of Instagram-volgers weten, een tattoo zetten om die periode uit mijn leven voor altijd bij me te dragen. Nu zijn tattoos niet goedkoop, waarde medemensen. Men rekent namelijk altijd een basisprijs – voor de tijd, inkt, apparatuur enzovoort. In de meeste shops betaal je daarom sowieso minstens vijftig á zestig euro, zelfs voor de allerkleinste tattoos. Zoals, bijvoorbeeld, drie ieniemini superdunne kruisjes boven elkaar. Nu ben ik inmiddels Hollandsch genoeg* om van m’n leven niet zoveel geld te willen neertellen voor zoiets onnozel kleins, dank je heel erg feestelijk. Dus besloot ik om dan meteen ook maar een tweede te nemen, als ik toch helemaal naar de tattoo shop zou gaan en weer met folie zou rondlopen en crèmetjes moest smeren achteraf enal. En zo geschiedde.

(*da’s echt een grapje, trouwens, want de gierigste mensen die ik ken zijn stuk voor stuk Vlamingen en de meest vrijgevige allemaal Nederlanders. Serieus.) Read more

De wonderbaarlijke test die van iedereen een special snowflake maakt

Het klinkt je waarschijnlijk wel bekend in de oren: “de test van 16personalities.com”, of zoals-ie echt heet: de Myers-Briggs-test. Als je ‘m niet al zelf hebt gedaan, dan heb je er wellicht al over gelezen bij een collega-blogger, want de test was het afgelopen jaar niet uit mijn blogfeed weg te slaan.

Het principe is simpel: aan de hand van een hele hoop stellingen wordt bepaald welkeen van de 16 persoonlijkheidstypes jij bent. Bij elk type hoort een heel boekwerk aan informatie over je persoonlijkheid, van je sociale vaardigheden tot je carrièrewensen en zelfs je opvoedstijl. Fans noemen de resultaten ‘scary accurate’ en er zijn hele online communities opgericht voor mensen van hetzelfde type, waar ze heelder dagen tegen elkaar kunnen verzuchten hoe geweldig het is om eindelijk eens begrepen te worden. Of zoiets. Beeld ik me zomaar in.

Unpopular opinion: ik vind die hele test bullshit.

Oké, voor de volledigheid moet ik twee kanttekeningen plaatsen bij deze stelling. Eén: ik vind het niet 100% bullshit. Aan het einde van deze post leg ik uit waarom. Twee: ik heb de test zelf gedaan en ja, ook ik was er een tijdlang van overtuigd dat Myers-Briggs me compleet had doorgrond. Tot ik er een beetje over ging nadenken.

Read more