De wonderbaarlijke test die van iedereen een special snowflake maakt

Het klinkt je waarschijnlijk wel bekend in de oren: “de test van 16personalities.com”, of zoals-ie echt heet: de Myers-Briggs-test. Als je ‘m niet al zelf hebt gedaan, dan heb je er wellicht al over gelezen bij een collega-blogger, want de test was het afgelopen jaar niet uit mijn blogfeed weg te slaan.

Het principe is simpel: aan de hand van een hele hoop stellingen wordt bepaald welkeen van de 16 persoonlijkheidstypes jij bent. Bij elk type hoort een heel boekwerk aan informatie over je persoonlijkheid, van je sociale vaardigheden tot je carrièrewensen en zelfs je opvoedstijl. Fans noemen de resultaten ‘scary accurate’ en er zijn hele online communities opgericht voor mensen van hetzelfde type, waar ze heelder dagen tegen elkaar kunnen verzuchten hoe geweldig het is om eindelijk eens begrepen te worden. Of zoiets. Beeld ik me zomaar in.

Unpopular opinion: ik vind die hele test bullshit.

Oké, voor de volledigheid moet ik twee kanttekeningen plaatsen bij deze stelling. Eén: ik vind het niet 100% bullshit. Aan het einde van deze post leg ik uit waarom. Twee: ik heb de test zelf gedaan en ja, ook ik was er een tijdlang van overtuigd dat Myers-Briggs me compleet had doorgrond. Tot ik er een beetje over ging nadenken.

Read more

Ik heb geen idee meer wat ik met mijn meningen aan moet

Weet je nog die keer toen ik een opiniestuk over boze veertigplussers schreef, een paar weken geleden? Dat werd geweldig positief ontvangen door de Charlie-redactie. Geweldig positief ontvangen op – oh ironie – Facebook ook. Maar genadeloos afgebrand door een aantal boze lezers op de website van Charlie zelf. Er stonden positieve comments tussen, jazeker, maar enkele lezers voelden zich zo ontzettend aangesproken dat ze meteen begonnen te schelden. Op het artikel en op mij als persoon.

Da’s nu al een tijdje geleden. En achteraf zit ik met zeer gemengde gevoelens. Sta ik achter wat ik heb geschreven? Ja. Ik vind dat mensen online veel te agressief zijn. Vooral veertigplussers. Wat ze in reactie op het stuk dan ook keihard hebben bewezen. Ik vind de boodschap van mijn stuk nog steeds positief: wees eens wat rustiger en liever voor elkaar op social media.

Maar niet iedereen las diezelfde boodschap in het stuk. Sommigen voelden zich persoonlijk aangevallen. En gingen denigrerend of agressief reageren. En goh, eerlijk gezegd worstel ik daar nog steeds mee. Read more

Hoe je slechte gewoontes kan veranderen (volgens de wetenschap)

“At its core, The Power of Habit contains an exhilarating argument: the key to exercising regularly, losing weight, being more productive, and achieving success is understanding how habits work. As Duhigg shows, by harnessing this new science, we can transform our businesses, our communities, and our lives.”

Zo. Da’s best wel een statement. Read more

Brief aan mijn zestienjarige zelf – deel 1

Dit stuk verscheen ook bij Bedrock Magazine.

Liefste zestienjarige Talitha,

om maar meteen met de zesentwintig jaar oude deur in huis te vallen: wat ben ik blij dat ik jou niet meer ben. Toegegeven, jouw leven is een stuk makkelijker. Alles is netjes voor je geregeld en je hebt amper verplichtingen. En ik weet dat je ervan geniet. Dat je oprecht gelukkig bent met je leven.

Maar toch.

Read more

Confessions of a skinny bitch

Dit stuk verscheen ook bij Bedrock Magazine.

Vorige week las ik op Romy’s blog dat ze voor het eerst in 8 jaar weer een spijkerbroek had aangetrokken. Say what?! Dat had ze zo lang niet meer gedaan uit onzekerheid over haar bovenbenen. Die verstopte ze liever onder wijde jurkjes en rokjes. En ja, beste lezer, nu mag je meteen doorklikken naar de desbetreffende blogpost om te checken of ze werkelijk zo’n monsterachtig lelijke bovenbenen heeft, en met uw eigen ogen aanschouwen dat het tegendeel waar is. Afschuwelijk mooie benen heeft ze ja, in de strakke skinny jeans (pardon, jegging) die ze rockt alsof ze al jaren niks anders draagt. Maar toch heeft ze die erg lang proberen te verstoppen.

Deze post was best wel confronterend voor mij. Want ik heb dus precies het omgekeerde gehad. Read more

Ik heb mijn ontslag ingediend, en toen?

ontslag bureau desk laptop

Ik vond het best wel spannend om de blog over mijn ontslag te publiceren. Eerlijk gezegd ging ik ervan uit dat de meeste mensen mij gewoon een trunte zouden vinden.*

(* voor de niet-West-Vlamingen: heerlijk woord dat ‘flauw zijn’ betekent. Of zoiets. Lastig te vertalen, daarom juist o zo mooi.)

Maar de reacties bleken uitsluitend positief te zijn. Ik kreeg ook best veel reacties van mensen die in een soortgelijke situatie zitten. Mede-millennials die zich niet op hun plek voelen in hun huidige functie. Die het werk wel prima vinden maar ook niet meer dan dat. Die bang zijn dat ze er voor eeuwig zullen vastroesten. Zij lieten weten dat mijn stuk heel herkenbaar was.

Bij deze schrijf ik een follow-up blogpost. Niet omdat ik ineens een zelfverklaarde expert aangaande carrièrewendingen ben, of zo. Dit is geen expliciete oproep om first thing aanstaande maandag allemaal collectief ontslag te nemen. Dit is simpelweg een post over de nasleep van mijn ontslag, drie weken geleden, en de zeven dingen die ik daaruit heb geleerd. Read more