Blog break

Dat ik 40 Dagen Bloggen dit jaar niet ga halen, is een understatement van het kaliber dat je op dit hyperbolische stukje internet niet vaak tegenkomt. Vorig jaar lukte het me nochtans wel. En redelijk makkelijk ook. Maar nu komt het er niet echt van.

Waar ligt dat aan?

Ik heb een nieuwe job en zodoende een nieuw levensritme, al heb ik het tot op heden nog steeds niet helemaal gevonden. Mijn Lief start aanstaande maandag ook, wat betekent dat we dan wederom een nieuw (gezamenlijk) ritme zullen moeten vinden. Want nu gaan we carpoolen. Hoe laat moeten we dan opstaan? Hoe laat moeten we vertrekken? Wat als een van ons tweeën langer moet werken? En wanneer doen we boodschappen? Gaan we vijf keer per week warm lunchen in het bedrijfsrestaurant en ‘s avonds brood eten, of wisselen we af? Het is allemaal redelijk chaotisch en vermoeiend.

Bovendien is mijn reistijd van/naar werk van 7 minuutjes fietsen opgelopen tot 35 minuten (in theorie), 45 minuten (als ik geluk heb), 55 minuten (meestal) of zelfs 1 uur en 15 minuten (als ik pech heb) of meer (als het universum mij echt dood wil). Keer twee, dus. Elke dag opnieuw. Dat is aanpassen, jongens, zwaar aanpassen. En ook: vermoeiend. En onvoorspelbaar, waardoor ik op geen enkele werkdag weet hoe lang of kort m’n avond precies wordt. Gelukkig heb ik elke week één thuiswerkdag om een beetje bij te slapen en te wenen.

Komt nog bij: ik heb geen zin om te bloggen. Ik vind het gastbloggen heel tof, dus thank fuck for that, maar daarnaast heb ik geen zin meer om nog over iets anders te schrijven. Door 40 Dagen Bloggen plus mijn weekoverzichtjes voel ik me de laatste tijd gedwongen om te bloggen en dat werkt averechts bij mij. Dus doe ik het liever even niet meer. Read more

Jongens, ik leef nog

Ik ben alleen maar aan het verhuizen. Zodus: zwoegen, zweten, vloeken, blauwe plekken verzamelen, zuchten, een beetje wenen en af en toe een idioot z’n BMW laten wegslepen.

De afgelopen twee weken waren druk en hectisch en overwhelming. Ik heb uitgebreid afscheid genomen van m’n hele leven in Amsterdam en neen, ik ben er nog niet helemaal klaar voor, maar sinds vanmorgen woon ik echt echt echt in Antwerpen. Wie m’n Instagram volgt, weet inmiddels dat de verhuizing supervlot en van het leiste aller leien dakjes is gelopen. HAHAHA.

Ik schat overmorgen eindelijk een update te kunnen bloggen. Ik ga mijn best doen. Al is het maar om de ongelofelijke teringzooi – pardon my French – that is momenteel mijn nieuwe crib efkes achter mij te kunnen laten. Ik moet namelijk op locatie gaan bloggen, want nog geen internet. Da’s ook zo’n verhaal. Uiteraard.

Maar goed, daar wijt ik zeer binnenkort dus ongetwijfeld nog een paar woorden – zoals u van me gewend bent – aan op deze blog. Tot later!

Ik heb hier een beetje lopen verbouwen

Jawel, ik heb een nieuw blogdesign. Had je ook zonder deze mededeling vast wel gemerkt, want het is compleet anders dan de eerste versie. Ik heb te veel andere blogs bezocht met een lekker fris, luchtig, overzichtelijk wit design, denk ik. En ineens leek dat van mij wel héél donker en chunky. Dus probeer ik nu even wat anders.

Ik ben er blij mee, maar het is nog niet helemaal af. Ooit moet ik toch eens een logo of een headerding bedenken… Want het is bovenin wel heel wit nu, aye? Enfin, we zullen het zien! Ik vond dit al redelijk noeste arbeid zo op zaterdagnamiddag. Applausje voor mezelf!

Verder niks te melden. Wilde gewoon eens opscheppen met mijn design. Dus bij deze, blogpost well spent.

Bedankt voor het compliment, ik heb me er twee dagen lang slecht door gevoeld

Vorige week was niet echt een topweek.

Na een lang weekendje weg kwam ik op dinsdag aan op werk. Na mijn maandagochtend grotendeels in het zonnetje in een jacuzzi met een glas prosecco in mijn hand te hebben doorgebracht, was ik die ochtend in een uitstekend humeur. Maar zodra ik op kantoor aankwam, bleken dingen anders te zijn.

Read more