Een goeie ouderwetse plog

Allez ja, heb ik van horen zeggen, want ik heb zelf nog nooit deze moeder aller blogposts gemaakt, maar kijk: om de gefaalde 40 Dagen Bloggen niet nog meer te doen falen, grijpt een mens soms al eens terug naar de klassiekers. Dit was mijn vrijdag. En oké ja een stukje van de donderdag want ik was misschien een beetje vergeten om vrijdag tijdens de namiddag foto’s te nemen oké doei.

Read more

Welkom, nieuwe collega’s! (En ook iets over #40dagenbloggen)

Toen ik enkele jaren geleden met deze blog begon als uitlaatklep voor mijn persoonlijkheidsdodende ambtenarenbestaan op het stadhuis van Amsterdam, kon ik hier alles uitkramen wat ik wilde zonder er echt bij stil te hoeven staan. Vond ik fijn. Vind ik nog steeds fijn, dus probeer ik zo weinig mogelijk na te denken over welke bezoekers ik hier zoal over de virtuele vloer krijg. Helaas (maar eigenlijk vooral gelukkig) zijn dat er sindsdien een heel pak meer geworden. Mijn blog is hard gegroeid, ook al doe ik niet aan SEO en social media of eender welke vorm van reclame voor dit stukje wereldwijde web. (Vrij ironisch voor een reclamemaker, ik besef het wel degelijk.)

Dat betekent niet alleen dat hier steeds meer real life kennissen, vrienden en familieleden belanden, maar ook dat ik steeds belachelijk harder mijn best moet doen om dat te negeren. Als ik bewust zou nadenken over wie hier allemaal meeleest, zou dat onvermijdelijk beïnvloeden wat en hoe ik schrijf. En daar heb ik dus geen zin in. Want dan is deze plek niet meer van mij. And then what’s the point at all? Read more

Maar hoe zit dat nu eigenlijk met uw funemployment enal?

millennial desk laptop bureau

Wie me volgt op Instagram en/of mij in real life kent, weet het inmiddels al wel: die is voorbij! Ik heb mezelf al met cava en een vettige maar ongelofelijk lekkere donut (van Hoeked, awmagawd, serieus de hype waard) getrakteerd om het te vieren, want het mocht zo stilaan eens tijd worden dat ik weer brood op de plank bracht. Ik heb het er bewust niet vaak over gehad hier, om de simpele reden dat ik weinig kon vertellen zolang ik gesprekken had lopen en lijntjes had uitstaan bij verschillende bureaus. Maar nu, oh nu! Nu kan ik keihard uit de biecht klappen!

(Ga ik desondanks toch niet heel hard doen, want ik wil wel nog vriendjes maken in de sector 😉 ) Maar ik kan jullie wel vertellen hoe het de afgelopen maanden is verlopen.  Read more

“Oh ja, dat heb ik op je blog gelezen…”

Een tijdje geleden schreef Irene over wat zij ‘blogschaamte’ noemt. Oftewel: het ongelofelijk ongemakkelijke gevoel dat je als blogger vaak krijgt als iemand in real life ineens je blog vermeldt. Ik heb in de comments onder die post een heel epistel vol uitroepen van herkenbaarheid gedeponeerd, omdat ik hier ook keihard last van heb.

Hoewel ‘schaamte’ niet echt het juiste woord is. Want als ik me voor deze blog zou schamen, zou hij niet mijn naam dragen, laat staan dat mijn smoelwerk jullie dan bij elk bezoek zo pontificaal op de rechterkant van het scherm zou aanstaren. Of ja, onderaan, voor alle mobile millennials. Maar toch is er een pertinente soort ongemakkelijkheid.  Read more

Talitha zkt. iemand die kan schrijven en koffie halen

You guys! Remember toen ik een tijdje geleden de meest opgefokte hyperventilatie-veroorzakende blogpost in de geschiedenis van #40dagenbloggen bij elkaar typte? Omdat ik het superdruk heb op werk doordat ik sinds een tijdje creative lead ben op projecten enal? Wat daar dus niet bij helpt is het feit dat ik de enige copywriter in het bedrijf ben. Ik krijg dus letterlijk álle copy-klusjes op mijn bord – persberichten, nieuwsbrieven, website copy, vacatures en al die blablabla. Terwijl ik 90% van de tijd compleet occupied ben door het advertising werk.

Awel. Gezien dat laatste het enige is wat echt geld oplevert, is het belangrijker dat ik daar fulltime mee bezig ben. En dus mag ik een stagiair(e) aannemen voor de rest! Mijn eigen copywriting stagiair(e)! ERMAGERD! Zo blij! Nooit meer zelf koffie halen!!! Read more

De jongens vs. de meisjes

Ik zat vandaag de tranen weg te vegen van de ongeveer zevende collectieve slappelachbui van de dag toen ik bedacht: ik vind dat eigenlijk wel echt fijn, in een team met vrouwelijke collega’s zitten.

Het zit zo. In de advertising wereld lopen bovengemiddeld veel mannen rond. (Ook op dat vlak klopt Mad Men als een bus.) Zeker wat betreft creatives. En nog veel zekerder wat betreft designers. Nu zit ik als copywriter in het team van de designers, omdat wij constant samen aan projecten en voorstellen werken. En was ik tot voor kort omringd door enkel mannen, op mijn work BFF na: de enige vrouwelijke designer. En dat was op zich prima. Ik heb het gebrek aan veel vrouwelijke teamleden in ieder geval nooit als een gemis ervaren. Of er zelfs heel hard over nagedacht. Read more

De ultieme sollicitatietips van iemand die vrij goed is in solliciteren, al zegt ze het zelf #2

Zoals ik eerder al schreef: ik ben vrijwel altijd aangenomen voor elke baan waar ik ooit op heb gesolliciteerd. En daarbij heb ik vaak te horen gekregen that I nailed it bij het eerste gesprek. Dus ja, ergens doe ik toch wel een paar dingen goed, zou je denken. Waarom zou ik die dingen dan niet delen met mensen die er misschien (ooit) wat aan kunnen hebben? En dus schrijf ik er bij deze maar een blogpost over. Want ja, wij bloggers, he. Wij doen dat zoal eens.

In deze post geef ik tips voor je sollicitatiegesprek. De eerste horde die je daarvoor natuurlijk moet overwinnen, is überhaupt uitgenodigd worden voor een gesprek. In mijn vorige blogpost heb ik daarom tips gegeven voor je sollicitatiebrief.

Let wel: dit zijn mijn persoonlijke tips. Dit is hoe ik het zelf meestal heb aangepakt. Weet ik veel of dit de juiste methode is, because who died and made me the expert, right? Ik zeg ook zomaar wat dingen. Dus pak het zelf vooral anders aan als dat beter bij je past.

Read more

De ultieme sollicitatietips van iemand die vrij goed is in solliciteren, al zegt ze het zelf #1

Zoals ik eerder al schreef: ik ben vrijwel altijd aangenomen voor elke baan waar ik ooit op heb gesolliciteerd. En daarbij heb ik vaak te horen gekregen that I nailed it bij het eerste gesprek. Dus ja, ergens doe ik toch wel een paar dingen goed, zou je denken. Waarom zou ik die dingen dan niet delen met mensen die er misschien (ooit) wat aan kunnen hebben? En dus schrijf ik er bij deze maar een blogpost over. Want ja, wij bloggers, he. Wij doen dat zoal eens.

In deze post geef ik tips voor de ultieme sollicitatiebrief, omdat je natuurlijk eerst die horde moet overwinnen vooraleer je keihard kan shinen tijdens het sollicitatiegesprek. Met mijn volgende tips, uiteraard, die ik je in een latere blogpost geef. Let wel: dit zijn mijn persoonlijke tips. Dit is hoe ik het zelf meestal heb aangepakt. Weet ik veel of dit de juiste methode is, because who died and made me the expert, right? Ik zeg ook zomaar wat dingen. Dus pak het zelf vooral anders aan als dat beter bij je past.

(Gaat ze nu werkelijk de tips & tricks & DIY & tutorials & how-to & inspirational content-kant op met deze blog, ja? Goh, neen, want zoals ik in de enige tutorial die ik ooit in mijn leven schreef al zei: er zijn te weinig dingen die ik goed kan en waar ik wat nuttigs over kan vertellen. Maar dit leek me wel nuttig. En ik ben wel zo’n toffe dat ik dat dan met de wereld wil delen. En #40dagenbloggen enal.)

(Gaat ze nu ineens in elke blogpost van die random brain farts tussen haakjes in italics smijten?)

(Ja, waarschijnlijk wel, ja.)

Read more