Gastblog: Irene van Tussen Mars en Jupiter

U dacht dat er binnenkort wel weer eens wat tekst van mijn eigen hand hier zou verschijnen, nu #40dagenbloggen al een tijdje voorbij is (en daarmee wellicht ook mijn blogvermoeidheid) en gezien het feit dat mijn eigen naam hier nogal parmantig bovenaan staat te pronken? U dacht obviously verkeerd, want het is weer tijd voor een gastblog! Ja, ik ben alle user generated content eruit aan het knijpen die ik kan, vrienden, zijt maar zeker.

Irene van Tussen Mars en Jupiter is een van mijn favoriete bloggers. Ze schrijft zo verschrikkelijk spontaan en oprecht, zonder schaamte of hardnekkige pogingen om dingen te verbloemen, en ik vind dat heerlijk. Haar blog is heel ontwapenend, vind ik. En daarmee bedoel ik: Irene inspireert me om ook wat vaker te proberen om iets kwetsbaarder te schrijven. Meer de sukkelende stukjes van mijn leven te laten zien. Op een soortgelijke manier. Want ik heb de neiging om a) het beter voor te stellen dan het is, of b) het wel te zeggen zoals het is maar er dan juist heel sarcastisch en compleet nonchalant over te doen. Dat laatste is mijn armour in veel situaties. Maar Irene vertelt de dingen gewoon exact zoals ze zijn. Vertelt probleemloos hoe ze zich daardoor voelt. Geeft het simpelweg toe als ze het allemaal even niet meer weet.

Daarnaast vind ik Irene vaak echt hilarisch. En ik vind haar schrijfstijl ook fijn: een soort stream of consciousness waarbij haar gedachten bijna verbatim op het virtuele papier verschijnen. (Enfin, zo komt het in ieder geval over.) Maar kijk, je moet dat allemaal niet per se van mij aannemen, hè. Lees het zelf maar! Read more