West-Vlaanderen voor behinners (12)

instagram route kortrijk

Sinds een tijdje schrijf ik een wekelijkse column voor De Krant van West-Vlaanderen, omdat ik al eens graag ongevraagd mijn mening geef, en als ik daar dan ook geld voor krijg, nog veel liever. Ik schrijf elke week een stukje over allerhande – bestaande, maar ook compleet uit mijn duimen gezogen, waarschijnlijk – clichés die over West-Vlamingen bestaan en doe daar mijn zegje over, want ja, daar zat gans de provincie wel degelijk op te wachten, EWELJA. 

Als luie blogger pur sang bedacht ik vandaag dat het misschien wel tof zou zijn om die columns hier gewoon door te plaatsen. Ik krijg er in de krant maar 2.200 tekens voor, wat voor mij doorgaans net voldoende is om me net een beetje comfortabel in mijn inleiding te nestelen, dus dit is ook de ideale gelegenheid om alle darlings die ik tijdens het schrijfproces heb moeten killen weer tot leven te wekken.

Het cliché: West-Vlamingen nemen geen blad voor de mond.

Een van de hardnekkigste clichés over Nederlanders is dat ze heel direct zijn. Ze hebben een grote bek en zijn niet bang om die te gebruiken. Het is een van de weinige clichés over onze noorderburen die je niet met een half zoutvat moet nemen, want het is gewoon waar. (Dit in tegenstelling tot hun vermeende gierigheid, want in al die jaren in Nederland ben ik zo ongeveer een halve gezinswoning bijeen getrakteerd.)

Gek genoeg moest ik in Amsterdam niet echt aan die directheid wennen, want zelf kunnen we er hier ook wel wat van. Oké, op persoonlijk en emotioneel vlak zijn we niet de grootste babbelaars en strooien we graag met eufemismen om de harde waarheid te verdoezelen. Maar verder zegt de doorsnee West-Vlaming wel vrij makkelijk waar het op staat. We verspillen geen kostbare tijd aan prietpraat en om de pot draaien.

West-Vlamingen zijn allesbehalve diplomatisch, daarvoor zeggen we véél te graag ons gedacht. Het is dan ook geen toeval dat we steevast de favoriete slachtoffers zijn van tv-segmenten over de mening van de man in de straat. Als wij iets belachelijk vinden, zal je dat zeker merken. Of zoals ik een tijdje geleden las in een boek over West-Vlamingen (want een mens moet toch ergens haar inspiratie voor deze column vandaan halen): “Als er ooit een Champions League van ‘met de ogen rollen’ komt, winnen de West-Vlamingen geheid.”

Die eerlijke directheid, daar mogen we best trots op zijn. Ik erger me er alleen wel aan als het misbruikt wordt om gewoon een onbeschofte brulaap te zijn. Dankzij sociale media heeft iedereen nu een platform om elke dag in dikke vette hoofdletters z’n ongezouten mening te geven over elk denkbaar onderwerp, maar dat betekent niet dat je het ook moét doen. En al zeker niet op een grove manier. Het kan allemaal wel een tikje minder, maar vooral ook milder. Laten we dat furieuze geschreeuw via het toetsenbord dus niet meer verwarren met ‘gewoon eerlijk zijn’, maar het noemen wat het is: lomp zijn. Eerlijkheid is dan misschien wel goed, vriendelijk zijn is toch nog steeds beter.

(En anders moet je maar columnist worden, want dan word je er tenminste voor betaald.)

Het oordeel: WAAR!!! (Want als het in hoofdletters staat, is het de waarheid. Heb ik op Facebook geleerd.)

2 thoughts on “West-Vlaanderen voor behinners (12)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.