Het freelance leven

De laatste weken kreeg ik nogal wat vragen en opmerkingen over mijn nieuwe bestaan als freelancer. Moet ik binnenkort maar eens een blogpostje aan wijden, dacht ik toen. En dan niet alleen maar het suikerspinroze ‘hoera!’-verhaal vol regenbogen en pony’s die het merendeel van de freelancers ophangt, zowel in het echte als (vooral) in het virtuele leven, maar ook de dingen die kak zijn.

Ik kan u in ieder geval al zeggen: freelancer zijn in coronatijden is best wel kak.

Zeker als je echt nét bent begonnen en dus niet het befaamde spaarpotje achter de hand hebt. Maar integendeel zelfs amper nog een spaarpotje die het klappen weerd is, want ook net verhuisd. HAHAHA. Fun times were had by no one. Read more

Een pre-quarantaineplog

Tot u spreekt een vrouw in quarantaine. Niet de voorzichtige ik-hoop-dat-ik-het-dan-niet-krijg-soort, maar de ‘t-is-van-moetens-want-mijn-wederhelft-snottert-en-hoest-variant. Ikzelf heb precies nul klachten, maar als je een huis deelt is de kans natuurlijk groot dat je whatever hij onder de leden heeft, uiteindelijk ook krijgt, dus ik doe gewoon braafjes mijn burgerplicht. (Overigens heeft hij een gewone verkoudheid, vermoeden we, want hij heeft niet eens koorts. Maar ja, weetwel.)

In deze corona- en quarantainetijden lijkt half Instagram ineens bákken extra vrije tijd hebben, omdat er in het weekend niks meer te doen is en ze niet naar kantoor moeten. Boekenlijstjes zullen eindelijk uitgelezen worden, het huis wordt schoner dan ooit tevoren, finally hebben ze tijd om eens uitgebreid voor een week te koken. En bloggen, jongens, bloggen: ge gaat niet weten waar te beginnen lezen de komende tijd! Ik weet niet hoe het met jullie zit, beste lezers, maar persoonlijk ben ik zo saai dat ik in het weekend sowieso al vaak binnen blijf en ik werk drie dagen op vijf al van thuis uit (en kan dat voor de twee eindredactiedagen ook prima doen), dus ik merk eigenlijk geen verschil. Voor dat bloggen zou ik dus alvast mijn hopes ook niet te veel up krijgen.

En toch! Toch ben ik er nu weer! Ik was namelijk donderdag van plan om een dag lang foto’s te maken en te ploggen, want zo volledig onorigineel ben ik wel, maar toen brak de volle coronahysterie uit en was er ineens niet zoveel meer om te doen/fotograferen, en vergat ik het ook steeds urenlang omdat ik met mijn newsjunkie-ogen aan diverse schermen geplakt zat. Vanmorgen zat ik met een warme chocolademelk een boek te lezen in de zetel (onder een denkentje met twee katten aan mijn voeten, jawel, ik zei toch dat ik een hopeloos saai vrouwmens ben?) en bedacht ik ineens dat ik er ook een soort grote plog van een paar dagen van zou kunnen maken. Omdat, wel ja, er hier dan nog eens iets zou verschijnen, en ook al is het dan niet zeer logisch of samenhangend, zeg nu zelf, did that ever stop you from reading it before? Dacht het niet. Dus in plaats van een mental note ervan te maken die ik ongeveer een uur later weer compleet zou vergeten, legde ik mijn boek weg en pakte er mijn laptop bij om het nu meteen direct stante pede in elkaar te flansen. En zo geschiedde.

Langste nergens op slaande intro ooit? Kan je altijd op rekenen hier. Graag gedaan.

Read more

Het pas verhuisde leven zoals het is: een paar cijfers

Edit: nog maar eens gepubliceerd omdat mijn blog om de een of andere reden weer had besloten dat comments niet meer mogen. Reageren is nu wel weer mogelijk!

Zes

Zoveel uur duurde ons verhuizing vorige week. Het scheelt een hoop als je schoonvader een professionele verhuizer is, kan ik u vertellen. En als je dan ook eindelijk eens in België verhuist, zodat hij bevoegd is om je ermee te helpen. Waar we vorige keer een heel weekend nodig hadden om vijf keer heen en weer tussen Amsterdam en Antwerpen te rijden met twee compleet volgestouwde bestelbusjes, waarvan de inhoud dan nog via de gewone lift naar boven moest, hadden we nu de luxe van een vrachtwagen én een meubellift. Verhuizen ging nog nooit zo vlotjes – en voor mij was het inmiddels toch al ruim de elfde keer in mijn leven.

Read more

Boodschap van algemeen nut

Dankzij Liesbet ontdekte ik dat de comment section bij mijn laatste drie vlogposts blogposts (typfoutje hoor, maak je geen zorgen; stel u voor dat ik in plaats van enkel in all caps tegen jullie te schreeuwen ineens écht alles hysterisch in stereo en kleur en alles zou beginnen vertellen, HA!) was verdwenen. Blijkbaar vond WordPress dat ingeplande posts geen reacties meer verdienen, terwijl ik juist wel trots was op mezelf dat ik eens een beetje vooruit had gewerkt, maar kijk, ja, zo gaat dat soms op tinternet. De makkelijkste oplossing bleek te zijn om de bewuste posts te verwijderen en opnieuw aan te maken, dus vandaar de spam in jullie inbox en op jullie feed.

Sorry, not sorry, want stiekem ben ik wel blij dat jullie het toch niet per se beu zijn om tegen mij te babbelen hier. Woohoo!

Wat ik tijdens de eerste 2 weken van het jaar zoal heb gedaan

* het lekkerste dessert van de wereld gemaakt. (En het niet verpest!) Voor de liefhebbers: een soort pavlova met yoghurt en mascarpone en rood fruit enal.

* mijn Lief alle kamerplanten laten verpotten omdat we met een hysterische rouwvliegjesplaag zaten.

* beseft dat verpotten in de winter geen goed idee is, nu de helft van said planten halfdood lijkt te zijn.

* uit noodzaak een broodje van de Panos gegeten en er meteen weer aan herinnerd zijn waarom ik dat al jaren niet meer doe, want het is toch altijd gewoon een broodgeworden teleurstelling.

* me nog nooit zo hard niet vereenzelvigd met mensen op tv als met de deelnemers van Kamp Waes. Sporten? Uithoudingsvermogen? Zelfdiscipline? Niet kapot zijn na een trap oplopen? Wat?

* de Millennium-trilogie beginnen herlezen.

* ‘You’ in een weekend uitgekeken.

* mijn mama huilend opgebeld. Read more

Mijn boeken van 2019 (deel 2)

Traditiegetrouw deel ik in deze van twinkelende lichtjes en dampende glühwein overgoten tijd van het jaar een lijstje met alle boeken die ik heb gelezen, plus korte review en mijn bijhorend aantal sterren op Goodreads. (Alwaar u altijd welkom bent om mij te befrienden, trouwens.) Wie er geen genoeg van krijgt, kan ook mijn lijstjes van 2017 en 2018 nog eens raadplegen.

Als ik al mijn gelezen boeken zo eens op een rijtje zet, was het blijkbaar toch niet het jaar van de literaire ontdekkingen. Er prijken namelijk véél boeken met drie sterren op mijn lijstje, die ik dus wel prima vond maar toch ook niet veel meer dan dat. Geen enkel boek kreeg een perfecte score en slechts eentje vond ik zó slecht dat ik er ocharme maar één ster voor over had. Geen jaar met veel positieve dan wel negatieve uitschieters dus, en toch ben ik best tevreden. Daar zit mijn onnavolgbare boekenclub voor iets tussen, want dankzij mijn beste boekenvriendinnen heb ik in 2019 wel meer gevarieerd gelezen en dat vond ik tof. (De warme Nutella-chocomelkjes en vele schaterlachen zelfs nog meer.)

Mijn lijstje telt 24 boeken (als ik de tot in den treure herlezen Harry Potterreeks niet meetel), dus ik verdeel ‘m netjes over twee blogposts, want neen, zo’n easy content pakken ze deze luie blogger niet af. Dit is deel twee. Read more