De boeken van de Book Bitches #2

Zoals elke trouwe lezer hier inmiddels al weet, heb ik een tijdje geleden een volledig impromptu boekenclubje opgericht. Dat clubje – de onnavolgbare Book Bitches – is still going strong.

Hoe werkt dat nu precies? Bij elke meeting neemt een andere Book Bitch de niet te onderschatten verantwoordelijkheid van het pitchen der boeken op zich, waarna we met z’n allen stemmen op onze volgende to-read. Vervolgens voeg ik dat boek toe aan ons besloten groepje op Goodreads, plus de gepitchte boeken die het niet gehaald hebben. Inmiddels zijn we al een paar boeken ver én hebben we ook al een interessant pitched-lijstje verzameld, dus dacht ik: laat ik ze regelmatig eens delen met mijn lezers. Want zo’n toffe ben ik dan ook nog wel.

Disclaimer: de reviews in deze post zijn mijn persoonlijke meningen, niet die van de rest van de club. Geloof me vrij als ik zeg dat er over elk van mijn besproken puntjes voldoende gediscussieerd is onderling 😉

Read more

Dingen die de winter draaglijk maken

gelukkig herfst autumn cosy gezellig cocoa chocomelk hot chocolate mug

Technisch gezien is het nog enkele weken herfst, maar ik denk dat we het er allemaal over eens kunnen zijn dat het dit jaar al bijzonder snel bijzonder koud was, waardoor ondergetekende toch al een week of drie in full wintermodus zit. A.k.a. alle ‘ahhhhh, met de moto gekomen?’-grapjes keihard negeren en heelder dagen mijn nepleren broek (met! fleece! binnenkant!) dragen, want warm en geen sikkepit wind- of kou-doorlatend. Elke avond warme chocomelk drinken en blanket burrito-en. Dag Sinterklaas kijken. (En sinds dit jaar ook: zagen dat het vroeger beter was.) Mijn beste aai-skills inzetten om de kat nog net iets harder te paaien dan mijn Lief wanneer we gaan slapen, in de hoop dat ze op míjn voeten gaat liggen. Constant klagen over de temperaturen, overal, tegen iedereen. En pruilen tot mijn Lief me ein-de-lijk de kerstboom laat zetten. The usual, weetwel. 

Gelukkig brengt dit seizoen ook leuke dingen met zich mee, zoals daar zijn: overal lichtjes en kerstbomen, cadeautjes krijgen, belachelijk veel eten bij de schoonfamilie, vrije dagen, glühwein en een nieuwe Star Wars-film. Read more

Roadtrip door Engeland: deel 6

Birmingham

En toen waren we in Birmingham. Vier volle dagen. Want ja, Birmingham is een grote stad. Achteraf gezien hadden we dat toch anders aangepakt, met minder tijd in Birmingham en meer tijd in andere fijne plaatsen. Wij zijn namelijk niet echt fan geworden van Brum.

Hoe noordelijker we reden, hoe minder idyllisch het landschap werd. Weg glooiende weides vol schaapjes, weg kronkelende paadjes door bossen en weelderig overgroeide weggetjes, weg schattige cottages vol klimop en pioenrozen. Hallo, industrieel Noord-Engeland. (En dan is Birmingham nog niet eens héél noordelijk, maar eerder ‘north of the Midlands’.) Pas op, wij zijn enorme fans van industriële Noord-Engelse steden als Manchester en Liverpool, dus daar lag het niet per se aan. Maar Birmingham mist alles wat die steden, naast de industriële vibe, nog meer hebben. Read more

Keek op de week #78

Vorige week was ik mijn oude format van de Keek al een beetje beu en ik moet zeggen: toen ik eenmaal zomaar wat dingen die waren gebeurd begon op te schrijven, ging het een stuk vlotter dan normaal. Ik denk daarom dat het format zoals ik het toch al een dikke twee jaar gebruik aan een welverdiend einde toe is. Misschien vind ik het later wel weer tof, maar voorlopig hou ik het bij wekelijkse willekeurige ramblings op deze manier. Ciaokes byekes!

Read more

Hit-and-run: deel 2

Kleine Atlas begon ermee: een blogpost gebaseerd op de vragenlijst Hit-and-Run van De Standaard. En ik doe haar dat graag na. Hier lees je deel 1.

Over welk deel van uw uiterlijk bent u het minst tevreden? 

Mijn knokige knieën. En mijn haar. Mijn droomhaar is een volle bos losse krullen tot aan mijn ellebogen. Ondertussen heb ik een dun bosje haar dat altijd slap naar beneden hangt, op de een of andere manier tegelijkertijd droog én vet is en dan ook nog eens tergend langzaam groeit. Super.

Oh en ik zou ook wel wat langer willen zijn.

Read more

Hit-and-run: deel 1

Kleine Atlas begon ermee: een blogpost gebaseerd op de vragenlijst Hit-and-Run van De Standaard. En ik doe haar dat graag na.

Wat is uw vroegste herinnering?

Veel mensen komen bij die vraag met een concrete herinnering uit hun peuter- of kleutertijd op de proppen, maar ik heb niet echt een bewuste herinnering van vóór de lagere school. Ik herinner me eigenlijk alleen maar wat flarden en willekeurige momentjes in de kleuterklas in mijn geboortedorpje: spelen in de gigantische zandbak, statische schokjes krijgen van de plastic glijbaan, fruitsalade eten uit kleine metalen bekers, met z’n allen opgewonden wachten op Sinterklaas in de speelzaal, in een dik fluffy bruin berenpak dansjes uitvoeren op het berenlied uit Jungle Book op het jaarlijkse kerstfeestje en het bloedstollende moment waarop we met de hele klas aan een tafel zitten te kleuren en ik me ineens niet meer kan herinneren of de mijter van de Sint nu rood met geel of geel met rood is?!?

Read more

Een soort van keek op de week maar toch niet helemaal

Ik heb er namelijk niet zo’n bijster spannende week op zitten. Niet dat mijn weken anders zo bloedstollend zijn, maar toch: vandaag heb ik echt extreem weinig te melden voor het format dat Keek op de Week nu eenmaal is. Zo’n verslagje met maar twee positieve punten en een negatief puntje en een halfslachtige poging tot iets waar ik naar uitkijk, dat is toch ook dat niet hè? In plaats van mijn brein hierover te pijnigen, besloot ik dan maar om in het wilde weg een beetje dingen die afgelopen week zijn gebeurd hier op het digitale papier te kwakken. Ook goed. Is mijn blog. Ik doe gewoon lekker wat ik wil. Neh.

Read more

Roadtrip door Engeland: deel 5

Cotswolds

Na Bristol reden we door de beroemde Cotswolds, die door zo veel hysterische bloggers al zo vaak zo lyrisch waren beschreven dat het in mijn hoofd een soort groot sprookjesbos vol pastelkleurige cottages en vrouwen in Pride & Prejudice-jurken met rieten mandjes zou zijn, met bomen waar suikerspinnen aan groeiden of zoiets. Niks van dat alles, though, en om eerlijk te zijn: Dartmoor National Park was stiekem nog veel mooier. Toch raad ik een ritje door de Cotswolds zeker aan. Het is gek, hoe dit soort nationale parken en areas of outstanding natural beauty in Engeland werken, want het zijn geen afgesloten gebieden waar je toegang voor moet betalen of zo. Het zijn gewoon natuurgebieden waar allerlei kleine dorpjes en gehuchtjes in verstopt zitten, waar mensen gewoon leven en anderen zomaar doorheen rijden op weg naar ergens anders. Dat snapten wij aanvankelijk niet zo goed, dus bij deze: een wistjedatje. Read more