Willekeurige gedachten die ik deze week had: een bloemlezing

* Dat ik toch wel blij ben dat we 2,5 jaar geleden compleet random, zonder enige voorbedachte rade, een huis hebben gekocht, sinds ik 1,5 uur aan tafel heb gezeten met o.a. Béa uit Blind Gekocht om het over de huidige vastgoedmarkt te hebben. (Deze week in Humo, ’t is maar dat ge ’t weet.)

* Dat er dringend eens iemand een app moet uitvinden die je eigen stem op opnames vervangt door die van Herbert Flack of George Clooney, zodat je als journalist bij het uittypen van je interviews niet een halve dag zit te overwegen om vanaf de zesde verdieping uit het raam te springen telkens je jezelf hoort lachen/een stomme vraag stellen/over de interviewee heen praten/allround zo verschrikkelijk klinken dat je je afvraagt hoe je in godsnaam eigenlijk vrienden kan hebben. (Helaas schijnt naar je eigen stem luisteren zelfs na 30 jaar ervaring nog steeds cringey as fuck te zijn, dus ik reken echt keihard op de technologische revolutie.)

* Dat ik toch vaker moet checken of de melk in mijn fancy koffieapparaat er niet al te lang inzit. En liefst niet pas ná de eerste slok van mijn cappuccino. (Gebeurt beschamend vaak.)

* Dat het tof is als mensen een beetje rechtuit durven zijn, maar dat enige vorm van sociale filter bij wijze van respect en vriendelijkheid alsnog wel op zijn plaats is. Zie: mensen als Carine in Nonkels, waarvan iederéén in de West-Vlaanders er wel minstens één exemplaar kent. Bepaalde dingen kan je misschien beter denken dan ze hardop zeggen, weetwel. (Bijvoorbeeld: je kan wel opmerken dat er hier aan de rechterkant onder mijn fatse staat dat ik 29 ben, terwijl dat mathematisch gezien een licht probleempje vormt als je bouwjaar 1991 is, maar daarom hóéf je dat nog niet te zeggen – just politely smile and nod, dankuwel.)

* Dat Nonkels overigens wel van het allergrappigste op de Vlaamse televisie is sinds het onvolprezen Eigen Kweek. (Maar ik ben dan ook wel extreem bevooroordeeld wegens een door en door Westhoekse afkomst. KLINDER OF DRIE!)

* Of andere West-Vlamingen ook constant elk extreem West-Vlaams zinnetje in dat soort series zitten mee te zeggen, omdat ze pas als het op tv door iemand anders wordt uitgesproken, beseffen hoe friggin‘ hilarisch West-Vlaams is? Of doen enkel mijn wederhelft en ik dat? (Wuk e roar kroam is me dadde! Hie iejetn buk! BEUTER!)

* Dat niets mij na een ongelofelijke kakdag zo hard kan troosten als RuPaul’s Drag Race. Gelukkig bestaan er 657 seizoenen van in een dozijn verschillende landen, dus heb ik altijd een voorraadje afleveringen achter de hand. (Had ik al gezegd dat ik deze week naar de World Tour ben gegaan in Antwerpen? Met allemaal live optredens van queens uit de show? En dat het waanzinnig cool was en mijn draggy hartje helemaal overstroomde?)

* Maar dat een zak M&M’s met pinda’s op dat soort dagen overigens ook niet verkeerd is.

* Dat ik nooit had gedacht dat ik ooit het soort vrouwmens zou zijn dat van haar vrije feestdag gebruikmaakt om eens uitgebreid met een vochtig doekje alle blaadjes van haar kamerplanten te staan afstoffen. (Maar het bewijs was er vandaag wel degelijk.)

* Bij elke aflevering van Huis Gemaakt: dat je zo toch niet moet tegelen/schuren/elektriciteit leggen/kasten in elkaar steken, allez how zeg, amateurs!!! (Ook al heb ik van mijn leven met mijn linkerhanden niet veel meer gedaan dan behangpapier verwijderen en een paar muren wit verven – met enigszins wisselvallig resultaat.)

* Dat we toch echt wel eens een grotemensentuinset moeten kopen voor de zomers. (Elke zomer weer.)

* Dat het toch alweer een paar maanden geleden was dat er nog eens iets op mijn blog verscheen, maar dat ik niet goed meer weet wat ik er allemaal op moet schrijven. (En dan krijg je dit dus. Sorry aan de meerwaardezoekers.)

En verder, hoe gaat ’t nog met jullie?

via GIPHY

(P.S. Ik las net die blogpost van toen we ons huis kochten nog eens en moest eigenlijk heel hard lachen om mijn eigen grapjes en toen miste ik die vroegere Talitha die dat soort blogposts schreef wel een beetje. Bij deze een dikke sorry dat ik dat niet meer doe, maar ik ben nu echt ontiegelijk veel saaier geworden, vrees ik. ☹️)

Mijn boeken van 2021

Traditiegetrouw deel ik in deze van twinkelende lichtjes en dampende glühwein overgoten tijd van het jaar een lijstje met alle boeken die ik heb gelezen, plus korte review en mijn bijhorend aantal sterren op Goodreads. (Alwaar u altijd welkom bent om mij te befrienden, trouwens.) Wie er geen genoeg van krijgt, kan ook mijn lijstjes van 2017, 2018, 2019 en 2020 nog eens raadplegen.

Het was gene vette dit jaar, want voor de eerste keer sinds 2016 heb ik mijn leesdoel op Goodreads niet gehaald. En zeggen dat er jaren tussen zaten dat ik vlotjes 40 boeken wegtikte, waarvan telkens een paar kleppers van meer dan duizend bladzijden. Ik weet niet precies waar het dit jaar aan lag, maar zelfs het vooropgestelde doel van 25 boeken lukte me niet, na een dikke leesdip in de zomer en de herfst. Ah well, volgend jaar beter, en gelukkig vielen er in 2021 slechts drie boeken écht tegen.

Read more

Lockdown deel twee: een bloemlezing

Ik zou graag weer eens wat vaker bloggen – écht bloggen, als in: niet alleen maar columns doorplaatsen met hier en daar een extra zinnetje er tegenaan gesmeten – maar elke keer geef ik het bij voorbaat al op, omdat ik het gevoel heb dat ik eigenlijk niets te melden heb. Mijn dagen zien er immers al enige tijd keihard hetzelfde uit. Ik knipper met mijn ogen en ineens is het alweer vrijdag, terwijl het toch net gewoon nog zondag was?

Then again: wat betekent een weekend dezer dagen nog? Ik sta niet eens meer met een wekker op. (Ik ben inmiddels al zo oud en saai dat ik fysiek toch niet meer in staat ben om echt uit te slapen.) En een skinny jeans, hoe voelt dat ook alweer? Ik werk wel nog steeds, maar uitsluitend thuis. Alle redacties zijn dicht, evenals de koffiebars. Interviewen gebeurt via telefoon of Zoom, niet vaak meer in levende lijve. Om maar te zeggen: ik ga pretty much nergens meer heen. Elke middag maak ik een wandelingetje richting de bakker, maar veel verder reikt mijn contact met de buitenwereld niet meer. (Ik weet het, dit klinkt extreem zielig en melancholisch en het enige wat nog ontbreekt is de tiniest violin in the world playing in the background, maar zo is het niet bedoeld. Ik kom gewoon niet zo vaak buiten, want ik heb geen hond en geen kinderen en geen conditie, dus ja. Ik weet niet hoe ik het minder triestig kan beschrijven, maar het valt eigenlijk wel mee hoor.)

Verder lees ik boeken en tijdschriften, kijk ik RuPaul’s Drag Race (nu weer eventjes All Stars), speel ik met mijn katten, check ik elke dag of mijn planten en stekjes al gevorderd zijn in het bladeren dan wel wortels groeien, speel ik videogames, drink ik veel matige koffie (dromend van het nieuwe grotemensenapparaat met echte bonen en verse melk dat ik op Black Friday wil kopen like the bijnadertiger that I am) en eet ik te veel chocolade (en krijg daar standaard puistjes van).

Tja, waar moet een mens die heelder dagen thuis zit het dan in godsnaam over hebben op haar langzaam in slaap sukkelende blog?

Een bloemlezing.

Read more

De boeken van de Book Bitches #3

Zoals elke trouwe lezer hier inmiddels al weet, heb ik een tijdje geleden een volledig impromptu boekenclubje opgericht. Dat clubje – de onnavolgbare Book Bitches – is still going strong. 

Hoe werkt dat nu precies? Bij elke meeting neemt een andere Book Bitch de niet te onderschatten verantwoordelijkheid van het pitchen der boeken op zich, waarna we met z’n allen stemmen op onze volgende to-read. Vervolgens voeg ik dat boek toe aan ons besloten groepje op Goodreads, plus de gepitchte boeken die het niet gehaald hebben. Inmiddels zijn we al een paar boeken ver én hebben we ook al een interessant pitched-lijstje verzameld, dus dacht ik: laat ik ze regelmatig eens delen met mijn lezers. Want zo’n toffe ben ik dan ook nog wel.

Disclaimer: de reviews in deze post zijn mijn persoonlijke meningen, niet die van de rest van de club. Geloof me vrij als ik zeg dat er over elk van mijn besproken puntjes voldoende gediscussieerd is onderling 😉 Read more

Het pas verhuisde leven zoals het is: een paar cijfers

Edit: nog maar eens gepubliceerd omdat mijn blog om de een of andere reden weer had besloten dat comments niet meer mogen. Reageren is nu wel weer mogelijk!

Zes

Zoveel uur duurde ons verhuizing vorige week. Het scheelt een hoop als je schoonvader een professionele verhuizer is, kan ik u vertellen. En als je dan ook eindelijk eens in België verhuist, zodat hij bevoegd is om je ermee te helpen. Waar we vorige keer een heel weekend nodig hadden om vijf keer heen en weer tussen Amsterdam en Antwerpen te rijden met twee compleet volgestouwde bestelbusjes, waarvan de inhoud dan nog via de gewone lift naar boven moest, hadden we nu de luxe van een vrachtwagen én een meubellift. Verhuizen ging nog nooit zo vlotjes – en voor mij was het inmiddels toch al ruim de elfde keer in mijn leven.

Read more