Hit-and-run: deel 2

Kleine Atlas begon ermee: een blogpost gebaseerd op de vragenlijst Hit-and-Run van De Standaard. En ik doe haar dat graag na. Hier lees je deel 1.

Over welk deel van uw uiterlijk bent u het minst tevreden? 

Mijn knokige knieën. En mijn haar. Mijn droomhaar is een volle bos losse krullen tot aan mijn ellebogen. Ondertussen heb ik een dun bosje haar dat altijd slap naar beneden hangt, op de een of andere manier tegelijkertijd droog én vet is en dan ook nog eens tergend langzaam groeit. Super.

Oh en ik zou ook wel wat langer willen zijn.

Read more

Hit-and-run: deel 1

Kleine Atlas begon ermee: een blogpost gebaseerd op de vragenlijst Hit-and-Run van De Standaard. En ik doe haar dat graag na.

Wat is uw vroegste herinnering?

Veel mensen komen bij die vraag met een concrete herinnering uit hun peuter- of kleutertijd op de proppen, maar ik heb niet echt een bewuste herinnering van vóór de lagere school. Ik herinner me eigenlijk alleen maar wat flarden en willekeurige momentjes in de kleuterklas in mijn geboortedorpje: spelen in de gigantische zandbak, statische schokjes krijgen van de plastic glijbaan, fruitsalade eten uit kleine metalen bekers, met z’n allen opgewonden wachten op Sinterklaas in de speelzaal, in een dik fluffy bruin berenpak dansjes uitvoeren op het berenlied uit Jungle Book op het jaarlijkse kerstfeestje en het bloedstollende moment waarop we met de hele klas aan een tafel zitten te kleuren en ik me ineens niet meer kan herinneren of de mijter van de Sint nu rood met geel of geel met rood is?!?

Read more

De boeken van de Book Bitches #1

Zoals elke trouwe lezer hier inmiddels al weet, heb ik enkele maanden geleden een volledig impromptu boekenclubje opgericht. Dat clubje (de onnavolgbare Book Bitches) is still going strong, al zij het dezer dagen op een langzamer tempo door een noodgedwongen zomerpauze, gezien we allemaal op compleet verschillende momenten op vakantie blijken te gaan. Nog geen seconde spijt heb ik van mijn clubje gehad, hastn, integendeel. Het is elke keer weer zó tof dat het gelezen boek zelfs een ironische bijzaak is. Ik ga telkens met een enorme smile naar huis, maar niet onbelangrijk, ook met een nieuw hoopje to-read boeken.

Bij elke meeting neemt een andere Book Bitch de niet te onderschatten verantwoordelijkheid van het pitchen der boeken op zich, waarna we met z’n allen stemmen op onze volgende to-read. Vervolgens voeg ik dat boek toe aan ons besloten groepje op Goodreads, plus de gepitchte boeken die het niet gehaald hebben. Inmiddels zijn we al een paar boeken ver én hebben we ook al een interessant pitched-lijstje verzameld, dus dacht ik: laat ik ze eens delen met mijn lezers. Want zo’n toffe ben ik dan ook nog wel.

Disclaimer: de reviews in deze post zijn mijn persoonlijke meningen, niet die van de rest van de club. Geloof me vrij als ik zeg dat er over elk van mijn besproken puntjes voldoende gediscussieerd is onderling 😉

Read more

De Grote Remigratie: 1 jaar later

Exact een jaar geleden ben ik terug naar België verhuisd. En jongens, het is voorbij gevlógen. Ik sta er serieus versteld van dat we alweer een jaar later zijn. Ik weet het, dat fenomeen zal zich nog veel vaker en sneller voordoen naarmate ik dichter (en verder voorbij) mijn dertigste levensjaar geraak, maar ik vind het toch redelijk zotjes.

365 dagen geleden alweer, dat ik tegen al m’n wilskracht in toch een beetje zat te wenen in het bestelbusje vol met de allerlaatste stukjes van ons leven in Amsterdam, op weg naar het zuiden, met een compleet in de war zijnde kat op mijn schoot en gelukkig ook de man die me altijd overal doorheen sleurt naast me. Diezelfde kat heeft toen trouwens van pure stress ook doodleuk pipi gedaan op haar teergeliefde baasje, in een auto waar we vervolgens nog anderhalf uur in 31 graden moesten doorbrengen, did I ever tell you that? Tof verhaal, waarlijks.

Anyway, inmiddels zijn we een jaar later en ik zou mijn lichtelijk sentimentele zelve niet zijn als ik daar dan toch niet eens op zou terugblikken.

Read more

Talitha’s ultieme fuck-it list

lijstje

Er schijnt zoiets te bestaan als een reversed bucket list, oftewel een lijst met dingen waar je geen behoefte voor voelt om ooit in je leven te doen en werkelijk geen ene fuck om geeft. Ik ben sowieso niet van de bucket lists, dus bij wijze van gastblog bij Delphine zadelde ik haar met alle plezier op met mijn gezaag in de vorm van precies zo’n reversed bucket list. Alleen noem ik het mijn fuck-it list, omdat ik van vloeken houd. Read more

Work work work work work: waarom het soms ook wel eens tof is

Werken: de meeste mensen moeten het doen. Je wordt er niet altijd blij van, heel rijk doorgaans ook niet, het vreet vaak energie en kan je soms bakken stress en frustratie opleveren. En toch. Toch zou ik geen student meer willen zijn. Of huisvrouw worden. Ik heb niet elke job graag gedaan en ook nu is het niet altijd rozengeur en maneschijn, maar toch verkies ik een fulltime buitenshuis werkend leven. Evi schreef er vroeger al eens over en dat inspireerde mij om er enige tijd geleden in de spirit van 40 Dagen Bloggen zelf ook een gastblog over te schrijven. Die ik bij deze gewoon schaamteloos copy ende paste bij wijze van free lazy content want AZO BEN IK ZEKERST WEL BEJA GIJ. 

Waarom ik werken (meestal) leuk vind of toch vanaf een uur of 10 als ik eenmaal koffie heb gehad en ben uitgezaagd over de files en het weer:

Read more

If I Lived At Hogwarts

Een tijdje geleden schreef ik een gastblog voor Liesbet, in ruil voor haar gastblog bij mij, dus in het kader van 40 Dagen Bloggen En Steeds Schaamtelozer Makkelijke Content Plaatsen Bij Gebrek Aan Tijd En/Of Inspiratie lijkt het me wel tof (en vooral easy as fuck) om die ook hier eens op te zwieren. Ik baseerde me daarbij op deze blogpost van Liesbet, die twee van haar grote liefdes combineert: lijstjes en Harry Potter.

En ja, kijk, het minste wat van mij gezegd kan worden is dat ik Harry Potter ook best wel tof vind.

Read more

Exact 20 dingen die ik graag doe

Jazeker krijg je nogmaals een variant op deze, deze of deze blogpost in uw virtueel keelgat geduwd! Tijdens 40 Dagen Bloggen moet er mij niemand van originaliteit betichten, beste mensen, want dan grijp ik gewoon lekker ouderwets terug op lijstjes en tags die het duidelijk ook goed doen bij mijn collega-bloggers.

Voor wie dezer dagen onder een blogsteen leeft: het concept van dit lijstje bestaat eruit dat je 20 dingen opsomt die je graag doet, met daarbij telkens hoe lang het geleden is dat je het hebt gedaan. Om vervolgens stante pede plannen te maken om daar toch voor een paar dingen verandering in te brengen.

(Ik moet zeggen: bij mij is het niet vrij dramatisch gesteld. Ik zorg goed voor mezelf.*)

* Ook gewoon een eufemisme voor ‘egoïstisch zijn’, natuurlijk.

Read more

The ultimate guide om toch een beetje duurzamer te leven, ook als je een lazy trunte bent zoals ik

Jaja, ik weet het: in deze tijden van klimaatmarsen wordt u al elke dag vierkant om de oren geslagen door whiney lefties over groener leven en het klimaat en dat je eigenlijk vegetarisch moet eten en ocharme de ijsberen enal. En ja, u trekt zich dat ook allemaal wel aan, want iedereen wil een goed leven voor z’n kinderen en kleinkinderen, en voor zover ik weet staat zelfs de grootste natuurhater er niet om te springen dat de wereld vergaat; al was het maar omdat-ie er zichzelf nog in bevindt.

Maar ach, wat vragen ze niet allemaal aan u om op te geven? Een levensstijl waar je hard voor hebt gewerkt en waar je content mee bent. Het is allemaal zo’n klein druppeltje op een immens grote en gloeiendhete plaat, meneer, waarom zou ik daar waanzinnige inspanningen voor moeten leveren – zeker als er zoveel ergere vervuilers op de aardbol zijn?

Geloof mij: ik snap u ergens wel. Ik ben zelf een luie doos. Ik eet gerust vijf keer per week exact dezelfde pasta met bokaalsaus om maar niet écht te hoeven koken en dan nog alleen maar als mijn Lief er niet is om de keukenprins uit te hangen. Ik ben geen supergroene zweefteef. Ik eet vlees en ik drink melk en ik haat linzen. Ik ben niet het type dat haar eigen deodorant in elkaar gaat flansen of halve weekends spendeert aan zwerfafval oprapen. Zelfs sorteren doe ik met frisse tegenzin, want pfff die lege melkpakken plat duwen en ugh de bak met karton staat in een andere kamer dan die met het restafval en jezus dan heb ik het nog niet eens over de tripjes naar de glasbak. Maar ik vind het milieu wél belangrijk. And so should you. Genoeg om er iéts voor te willen doen, als is het maar een klein beetje. Want niemand, werkelijk n i e m a n d op de ganse aardbol is gebaat bij de situatie nu zomaar laten wat ze is. We’re all fucked in the end.  Read more