Gastblog: Lieze van LeveLieze

Als ik me niet vergis, volgen Lieze en ik elkaars blog al sinds het prille begin van mijn stukje virtuele wereld. Zij was een van de allereerste OG lezers van deze bonte verzameling van woorden EN ALL CAPS OP VOLSLAGEN WILLEKEURIGE MOMENTEN, waarvoor mijn eeuwige dank. Lieze heeft zelf een enorm persoonlijke blog, waardoor het echt voelt alsof ik haar al jaren ken. Daarom snap ik des te meer wat ze bedoelt met deze gastblog, gebaseerd op mijn relaas over de combinatie blog plus collega’s. We know the struggle, wij. En hij is o zo real. 

Read more

Gastblog: Delphine van Failing To Be Superwoman

Delphine is niet alleen blogger en mama, maar ook o.a. danser, copywriter, zelfverklaard neurootje, keukenprinses, yogi en – oh, de horror – wielerterrorist. Ik word al moe van het allemaal neer te typen, laat staan dat ik het zou kunnen in real life. Delphine komt hier al een tijdje lezen en wilde graag gastbloggen, dus ging ik ook eens langs bij haar. (Passief, however, ik moet dringend nog eens actief langsgaan en zelf iets schrijven – sorrysorrysorrykomteraan!) Ik vond haar gastblog tof en las op haar blog dat ze ook als copywriter werkt én laat ik nu juist op zoek zijn naar goeie freelance schrijvers aan wie ik mijn campagnes op werk kan toevertrouwen: één plus één is verdomme drie en dus zijn we nu al een soort-van semi-collega’s. Of zoiets. Als in: ik smijt briefings met krankzinnige deadlines haar kant op en zij stuurt een factuur naar mijn baas. TOPCOMBO.

Anyway, hoewel Delphine een fijn mens lijkt te zijn (die binnenkort maar eens in real life koffie moet komen drinken op de Medialaan, zeg ik!), ergert zij zich soms ook geel en groen en de rest van de regenboog aan, uh, alles. Bij deze een kleine bloemlezing.

Read more

Gastblog: Evi van Evi’s Journey

Evi kent haar weg hier al zo’n beetje, want ook vorig jaar kwam zij van gastbloggen doen op dit, toegegeven, de laatste tijd toch wel dieptreurig verwaarloosde hoekje van het internet – alle 40 Dagen Bloggen pledges ten spijt. Toen trakteerde ze u al op een van de nuttigste stukjes content die je hier ongetwijfeld ooit de revue hebt zien passeren: een stuk over time management, in respons op mijn stuk daarover, wat in feit enkel neerkwam op ‘Talitha liep 856 woorden lang te zagen over hoe ze dat niet kan maar het toch wel wil maar geen CEO is en het dus toch niet kan’.

Deze keer laat ze haar bloglicht schijnen op de mooie dingen des levens.

Read more

Gastblog: Annelies van GoAnnelies

U dacht dat er binnenkort wel weer eens wat tekst van mijn eigen hand hier zou verschijnen, nu 40 Dagen Bloggen al een tijdje aan de gang is en, allez ja, gezien het feit dat mijn eigen naam hier nogal parmantig bovenaan staat te pronken? U dacht bijzonder verkeerd, want het is weer tijd voor een gastblog! Ja, ik ben alle user generated content eruit aan het persen die ik kan, vrienden, zijt maar zeker.

Vandaag komt Annelies hier langs. Zij heeft op haar blog ‘passie als toverwoord’ en ik kan dat feitelijk alleen maar beamen. Ze schrijft bijvoorbeeld vaak over haar eigen passies, zoals geschiedenis en de koers, maar ze is ook erg bezig met dingen als persoonlijke ontwikkeling en zelfreflectie. Nu zijn er best wel wat blogs die beweren dat ze tips en insights geven om jezelf vanbinnen en vanbuiten te leren kennen, je passie te ontdekken en je hele leven ondersteboven te gooien, die uiteindelijk alleen een halfbakken samenraapseltje van honderden listicles bomvol ingetrapte open deuren blijken te zijn. Annelies, daarentegen, leert mij best vaak iets nieuws op haar blog. Omdat ze zelf oprecht geïnteresseerd is in de psychologie van persoonlijkheden en hoe die in elkaar steken, schrijft ze er ook ietsje diepgaander over dan de dertien-in-een-dozijn lifestyle blogues van deze digitale wereld. Altijd vanuit een persoonlijk perspectief ook, met een goeie dosis realisme en relativering. Vind ik tof. Daarnaast is Annelies ook gewoon een fijn mens, die dramatische bloggers als mezelve in tijden van werkloosheid aan een kennismakingsgesprek met haar vroegere stagebegeleider helpt. Kortom: een topper.

The floor is geheel en al yours!

Read more

Gastblog: Liesbet van Zwart Raafje

Tijd voor de allereerste gastblog van deze editie van 40 Dagen Bloggen! Liesbet a.k.a. Zwart Raafje trapt de boel bij deze af. Sta me toe om mezelf ter introductie van haar blog even vrijelijk te citeren: ‘Hoe Liesbet het al zo lang zo frequent en zo goed doet, ik snap er werkelijk geen bal van: elke keer weer origineel uit de hoek komen over alles wat met boeken te maken heeft. Ik volg verder geen enkele boekenblog, omdat ik niet zo geïnteresseerd ben in vijftien recensies per week, maar deze vormt daarbij de shining uitzondering. Ook Liesbet schrijft natuurlijk recensies, maar daarnaast weet ze het boekenthema van haar blog telkens weer zo creatief aan te pakken in de meest uiteenlopende posts dat het nooit verveelt. Bovendien is ze ook in het echt een toffe en da’s altijd mooi meegenomen natuurlijk 😉

Da’s zeker dadde. Voor deze gastblogpost baseerde ze zich op mijn random week in cijfers. 

Read more

Gastblog: Liese van Shout Your Heart Out

Vandaag is Liese van Shout Your Heart Out te gast op deze blog. Liese en ik komen allebei uit Ieper, maar we kennen elkaar enkel virtueel, via de blogwereld. Toch is het feit dat ze mijn bakermat deelt en zelf nog in de streek woont redelijk doorslaggevend geweest voor mijn ontdekking van haar blog. Want Liese schrijft zo heerlijk nuchter en relativerend, over de alledaagse dingen, met af en toe een sappig stuk Westhoek-West-Vlaams, dat ik eigenlijk altijd met een glimlach zit te lezen.

Ik geef het toe: voor mij is Shout Your Heart Out een klein stukje Westhoek op het internet, waar ik even graag regelmatig naartoe reis als het echte stuk. De vergelijking bedoel ik ook zeker in de positieve zin. Dus niet het soort Westhoek waar je overdag alleen maar gepensioneerden in schamele tea-rooms ziet zitten en waar iedereen het constant over het weer heeft bij gebrek aan betere gespreksstof, als ze al niet een uur aan het zagen zijn over l e t t e r l i j k a l l e s. Want o ja, ook dat is zeker mijn bakermat. Hashtag er is een reden dat ik ben weggegaan. Die soort, die bedoel ik niet. Maar wel: het gezellige, warme, nuchtere stukje Zuid-West-Vlaanderen waar je altijd wordt binnen gevraagd voor een zatte kaffie. Waar droge humor een soort provinciale sport is. Waar we met z’n allen stiekem best wel trots zijn op ons 25-letterihe alfabet en we alsnog elke variatie van dat gewauwel feilloos aan de juiste streek kunnen linken. Waar je probleemloos elk weekend al om 11 uur op zondagochtend aan de cava en toastjes zit bij familiebezoek.

De blog van Liese is all that and more. Toch altijd een beetje een warm dekentje voor mij, en een beetje nostalgie, en vooral veel humor. Dus bij deze geef ik hier ongelofelijk graag eens het woord aan Liese.

Read more

Gastblog: Sam van Single & Ready To Mingle

Bekentenis: toen ik de oproep voor mijn gastblogactie aan het schrijven was, had ik stiekem al een paar mensen in m’n hoofd waarvan ik hoopte dat ze zouden willen meedoen, en eentje daarvan was Sam van Single & Ready To Mingle. (Overigens hebben mijn favourites zich inmiddels allemaal al spontaan aangemeld, dus mijn bloghartje gloeit.) Ik weet totaal niet meer hoe ik ooit in godsnaam op haar blog ben terechtgekomen, want ik had nooit gedacht dat ik ever van z’n leven oprecht geïnteresseerd een blog over Tinder-perikelen zou lezen, maar then again ken ik op de een of andere manier inmiddels ook alle namen van de 732 KarJenner-exemplaren op deze aardbol en dat had ik nog veel minder verwacht.

De blog van Sam is de keiharde uitzondering op de Tinder-blog-regel, want die vind ik heerlijk om te lezen. Toen ik er god weet hoe lang geleden op god weet welke manier voor het eerst belandde, schreef ik na een half uurtje scrollen dan ook bijzonder ingetogen en met respect voor interpunctie de volgende zeer nonchalante boodschap (als reactie op een post over een mislukte date of zoiets, neem ik aan):

“On topic: kut voor je. Ook: ik weet niet wat een Pfaffs-gezelschapsspelletje is. Ik denk dat ik daar blij om ben.
Off topic: ikvinduwblogechtkeileuk. En je humor. En je schrijfstijl. Ik denk dat we vrienden moeten worden.”

(Bij deze, Sam, mocht je je afvragen wie in vredesnaam die creep uit Nederland was die onlangs een halve avond randomly je hele blog zat uit te kammen: hallootjes!)

En omgekeerd geeft zij mij complimenten á la: “Ik denk echt dat jij kan schrijven over het afval op een vuilnisbelt en dat dat nog interessant is of zo, gewoon omdat je zo grappig schrijft.”

Kortom: wij vinden elkaars blog tof, wij.

Sam is een boss lady naar mijn hart. Ik herken mezelf vaak in haar standpunten, evenals in haar schrijfstijl (you had me at a half miljoen woorden in één volzin proppen, girl) en ze kan contentmarketingbureau foutloos spellen. En da’s nu eenmaal hartje hartje hartje in mijn wereld. Inmiddels zijn we wel een soort van blogvriendinnetjes (NEH, I SAID IT, NOW IT’S BLOG OFFICIAL.) Ja, we strooien hartelijk met comments en likes bij elkaar, maar er is ook een wederzijds respect voor elkaar skills. En uitwisseling van Belangrijke Kennis des Levens. Zo heeft Sam me het begrip ‘Dansaertvlaming’ doen kennen – maar moet mij nog altijd eens overtuigen van de hipstercharmes van Brussel (want kweetnieze, maar ik beland daar steevast in louche snackbars en straatjes met mensen die eruitzien alsof hun professionele carrière bestaat uit heelder dagen wildvreemden om een aansteker vragen?). En heb ik haar geitenkaas-prosciutto-dadel-pizza leren kennen (en loven).

Enfin. Withour further ado en nog meer virtueel geslijm geef ik de floor aan Sam: twenty-something die zichzelf en plein public een weg door de dating-jungle baant, zelfverklaarde citytriptrut, notoir roltrapmuilerhater en correct speller of moeilijke woordjes.

(Mijn gastblog bij haar vind je overigens hier.)

Read more

Gastblog: Irene van Tussen Mars en Jupiter

U dacht dat er binnenkort wel weer eens wat tekst van mijn eigen hand hier zou verschijnen, nu #40dagenbloggen al een tijdje voorbij is (en daarmee wellicht ook mijn blogvermoeidheid) en gezien het feit dat mijn eigen naam hier nogal parmantig bovenaan staat te pronken? U dacht obviously verkeerd, want het is weer tijd voor een gastblog! Ja, ik ben alle user generated content eruit aan het knijpen die ik kan, vrienden, zijt maar zeker.

Irene van Tussen Mars en Jupiter is een van mijn favoriete bloggers. Ze schrijft zo verschrikkelijk spontaan en oprecht, zonder schaamte of hardnekkige pogingen om dingen te verbloemen, en ik vind dat heerlijk. Haar blog is heel ontwapenend, vind ik. En daarmee bedoel ik: Irene inspireert me om ook wat vaker te proberen om iets kwetsbaarder te schrijven. Meer de sukkelende stukjes van mijn leven te laten zien. Op een soortgelijke manier. Want ik heb de neiging om a) het beter voor te stellen dan het is, of b) het wel te zeggen zoals het is maar er dan juist heel sarcastisch en compleet nonchalant over te doen. Dat laatste is mijn armour in veel situaties. Maar Irene vertelt de dingen gewoon exact zoals ze zijn. Vertelt probleemloos hoe ze zich daardoor voelt. Geeft het simpelweg toe als ze het allemaal even niet meer weet.

Daarnaast vind ik Irene vaak echt hilarisch. En ik vind haar schrijfstijl ook fijn: een soort stream of consciousness waarbij haar gedachten bijna verbatim op het virtuele papier verschijnen. (Enfin, zo komt het in ieder geval over.) Maar kijk, je moet dat allemaal niet per se van mij aannemen, hè. Lees het zelf maar! Read more

Gastblog: Tiny van Tiny Blogt

Jazeker, het gastbloggen gaat gewoon nog even door hier, zelfs nu #40dagenbloggen al is afgelopen. Gastbloggers hoeven wat mij betreft namelijk niet aan de challenge deel te nemen. Het enige criterium dat ik van tevoren had bedacht, was dat ik enkel gastbloggers wou die bij mij en mijn blog passen. En daarmee bedoel ik niet alleen maar hysterische millennials die schrijven over hun werk en hoe moeilijk het is om goeie delivery pizza te vinden en altijd lange zinnen maken en HEEL GOED HUN CAPS-KNOPJE WETEN TE VINDEN. Neen, ik vind het juist tof om hier een wijde variëteit aan bloggers te verwelkomen. Qua schrijfstijl en schrijfonderwerpen, bijvoorbeeld. Maar ook qua leeftijd, woonplaats en beroep. Zolang ik bij elk van hen maar een zekere match voel.

Vandaag is het de beurt aan Tiny van Tiny Blogt. Tiny kan naar eigen zeggen van alles iets en van niets alles. Ze is West-Vlaams en heeft een blognaam die op die van mij lijkt, dus daar zat het al meteen goed. Bovendien heeft Tiny haar lief gekozen op een datingsite omdat hij zonder fouten schreef. Ja, kijk, she had me at neurotisch taalvrouwtje, hè. Wat ik verder nog herken in Tiny?

* Tiny doet yoga. Zij het driehonderd keer beter dan ik, die eens in de drie weken ga, maar wel het voordeel heb dat ik als halve slangenmens ben geboren zodat ik altijd kan doen alsof ik echt een supergetrainde yogi ben.

* Tiny is massagetherapeut. Ik ken daar hoegenaamd niets van, maar ik krijg wel heel graag massages. Maar echt. Mijn Lief wordt er zot van. Overigens: ik heb nog nooit een professionele massage gekregen. Omdat ik gewoon niet weet wat kiezen. Zoveel soorten en prijsklassen! Holla at a girl met professioneel advies, Tiny.

* Tiny blogde over Liesbeth, de voorzitster van Anti Broodfok Actie. Ik heb een gruwelijke schurfthekel aan broodfok en eigenlijk alles en iedereen die honden en katten koopt alsof het fucking tuinmeubels in de Action zijn. Adopt, don’t shop. Per se een rashond of -kat moeten hebben snap ik al helemaal niet, zeker als ze compleet doorgefokt en misvormd zijn. Ja, ik kijk naar u, pug-liefhebbers. Ik hou van mensen die van dieren houden, dus kudos voor Tiny om er een blogpost aan te wijden (die me naar deze website heeft geleid, waar ik meteen steunend lid ben geworden voor slechts 15 euro per jaar).

* Tiny lijkt mij een heel toffe. Ze is bijna dubbel zo oud als ik, maar ik had het niet gegokt toen ik voor het eerst haar blog las. En zo het hele internet uitnodigen om je een uitdaging te geven, tien dagen voor je vijftig wordt, dat vind ik dus best wel cool.

Tiny besloot om naar aanleiding van mijn lijstjes met pet peeves (hier, hier en hier te vinden) ook eens van lekker zagen over onbenullige dingen te doen. Sure, dat heeft lilith vorige week ook al gedaan, maar ik denk dat mijn hele blog het beste bewijs is dat er een eindeloos scala aan ergernissen in het leven bestaat. Plus: ik ben het met vrijwel alles van deze lijst eens. Genieten! Dus het is helemaal niet erg dat er twee keer over pet peeves gegastblogd wordt. En het was ook mijn schuld.

Bij deze… Tiny!

(Mijn gastblog bij haar kan je overigens hier lezen.) Read more

Gastblog: lilith van tales from the crib

Oké, tijd voor een bekentenis: ik lees tales from the crib al heel lang. Als in: ik heb de blog oorspronkelijk gevonden via een column van lilith in het gratis magazine van de jongerenbank van Fortis. Een papieren magazine!!! Waarlijks drie miljoen jaar geleden. Ik was meteen geïntrigeerd. Door wat en hoe ze schreef, maar ook door haar achtergrond: we komen uit hetzelfde plattelandsdorpje in de diepe krochten van de Westhoek en zijn naar dezelfde lagere én middelbare school geweest. Jazeker, daar zijn dus meerdere mensen geboren (überhaupt) die woordjes na elkaar kunnen schrijven op het wereldwijde web. Blohn, hastn, blohn.

Ik las haar blog al zo’n tien jaar geleden vanaf de banken van diezelfde middelbare school, terwijl lilith die-toen-mijn-huidige-leeftijd-had schreef over haar gestaag groeiende carrière als freelance journalist. En dus was ik misschien wel een héél klein beetje starstruck toen ze meteen reageerde op mijn oproep voor #40dagenbloggen. Of ik die ervaring hardop tegen mijn Lief heb vergeleken als een bericht krijgen van ‘de Beyoncé van de blogs’? Welnee. Ge kunt niks bewijzen. NIKS. 

Anyway. Ik geef het woord nu graag aan Bey… LILITH. Lilith. Hier is lilith.

(En hier kun je mijn gastblog voor haar lezen.) Read more