Talitha ging uit eten met wildvreemden en je raadt nooit wat er toen gebeurde (deel 1)

Helemaal niks opvallends, eigenlijk, maar nu mijn blog een tijdje in semi-comateuze toestand heeft verkeerd, I figured dat ik wellicht wel een portie clickbait kan gebruiken om nog wat bezoekers te trekken hier. Lazy blogger gotta do what a lazy blogger gotta do. Of zoiets.

ANYWAY. Een half jaar geleden refereerde ik hier af en toe al eens aan het feit dat ik van second degree dinner had gedaan, maar tot voor kort heb ik er nooit echt over geblogd. Het verslag van dat diner was namelijk bestemd voor het negende bookzine van Charlie Magazine dat een tijdje geleden is verschenen (nog steeds hier te koop en nog steeds een aanrader). Maar omdat ik jullie allemaal zo lief vind, drop ik het nu ook nog eens hier, gratis ende voor niks. En ook een beetje omdat het reeds geschreven content is en dus lekker makkelijk voor mij. Lazy blogger, whaddup?

Dit is overigens de originele en niet-door-de-redactie-geredigeerde versie, dus eindeloos beter slightly anders dan wat er online en in print is verschenen.

Read more

Of ik een quarterlifecrisis heb (gehad)?

Annelies heeft al een paar keer over de zogeheten quarterlifecrisis geschreven. Je weet wel, dat ding dat wij millennials een tijdje geleden hebben verzonnen om nog een pakske meer te kunnen zagen over al ons ingebeelde leed en entitled zelfmedelijden. Right. Ik roep nogal vaak dat ik me inmiddels al aan de verkeerde kant van 25 bevind – waarop doorgaans met gegrinnik (-25-jarigen) dan wel met gesputter (+25-jarigen) wordt gereageerd – maar ik ben wel degelijk nog een twintiger. Ik kan evenwel niet direct antwoorden op de vraag of ik zélf met zo’n crisis zit of die wellicht al achter de rug heb. Enfin, zo’n grote crise zal het dus sowieso wel niet zijn, maar toch.

Ik begrijp de quarterlifecrisis namelijk wel. Annelies verwoordde het op haar blog al treffend: als twintiger begin je naarstig te eigen leven te vergelijken met anderen. En daar loopt het veelal mis. Want hoe de fuck spelen die anderen dat allemaal klaar? Een droomjob vinden, de perfecte relatie onderhouden, een geweldig huis kopen, waanzinnig veel vrienden hebben waarmee ze exotische vakanties beleven en zowat elk weekend spectaculaire feestjes mee vieren,… Terwijl ik in een permanente staat van verwarring en met droogshampoo gemaskeerd semi-vettig haar lijk te verkeren en al die exotische vakanties vooral passief in mijn Instagram feed meemaak, languit in vegetatieve toestand op de zetel met hier en daar wat popcorn in mijn bh (als ik er al eentje draag).

Het is een soort checklist, zegt Annelies. Eentje waarvan we met z’n allen onszelf hebben wijsgemaakt dat het gelijkstaat aan hoe geslaagd ons leven is. Ik besloot ‘m even te overlopen voor mezelf bij wijze van gastblog bij haar.

Read more

Maar hoe zit dat nu eigenlijk met uw funemployment enal?

millennial desk laptop bureau

Wie me volgt op Instagram en/of mij in real life kent, weet het inmiddels al wel: die is voorbij! Ik heb mezelf al met cava en een vettige maar ongelofelijk lekkere donut (van Hoeked, awmagawd, serieus de hype waard) getrakteerd om het te vieren, want het mocht zo stilaan eens tijd worden dat ik weer brood op de plank bracht. Ik heb het er bewust niet vaak over gehad hier, om de simpele reden dat ik weinig kon vertellen zolang ik gesprekken had lopen en lijntjes had uitstaan bij verschillende bureaus. Maar nu, oh nu! Nu kan ik keihard uit de biecht klappen!

(Ga ik desondanks toch niet heel hard doen, want ik wil wel nog vriendjes maken in de sector 😉 ) Maar ik kan jullie wel vertellen hoe het de afgelopen maanden is verlopen.  Read more

Sex and the City Millennial

Een tijdje geleden schreef Sam van Single & Ready To Mingle hier een gastblog, waarna ik bij haar ging lullen. Ik was heel enthousiast om ook eens bij haar te kunnen schrijven, ware het niet dat ik nul komma nul ervaring met Tinder heb. En haar hele blog draait om Tinder. Of in ieder geval, single zijn (you don’t say?) en dating. Dingen die ik niet ben noch doe. Hm. Ik heb het dan maar een beetje in general over mijn liefdesleven gehad. En over het liefdesleven van mijn leeftijdsnoten. En over altijd de korstjes van je boterhammen opeten. Read more

De muziek van mijn leven: XL versie

Een tijdje geleden is Tiny van Tiny Blogt bij mij over de virtuele vloer geweest in het kader van mijn gastblogactie, dus een paar weken geleden heb ik eens interessant lopen doen op haar blog. Ik vond het bloggen daar zo leuk dat ik heel enthousiast vier A4’tjes vol typte. Beetje te veel van het goede, natuurlijk, dus ik maakte een kortere versie voor haar lezers. Gelukkig vind ik het hoegenaamd niet erg om mijn eigen lezers met een miljoen woorden lastig te vallen, dus bij deze publiceer ik de XL versie. Voor wie meer zin heeft in muziek en minder in mijn nostalgisch gewauwel daarover, verwijs ik gaarne naar mijn blogpost bij Tiny Read more

De ultieme sollicitatietips van iemand die vrij goed is in solliciteren, al zegt ze het zelf #2

Zoals ik eerder al schreef: ik ben vrijwel altijd aangenomen voor elke baan waar ik ooit op heb gesolliciteerd. En daarbij heb ik vaak te horen gekregen that I nailed it bij het eerste gesprek. Dus ja, ergens doe ik toch wel een paar dingen goed, zou je denken. Waarom zou ik die dingen dan niet delen met mensen die er misschien (ooit) wat aan kunnen hebben? En dus schrijf ik er bij deze maar een blogpost over. Want ja, wij bloggers, he. Wij doen dat zoal eens.

In deze post geef ik tips voor je sollicitatiegesprek. De eerste horde die je daarvoor natuurlijk moet overwinnen, is überhaupt uitgenodigd worden voor een gesprek. In mijn vorige blogpost heb ik daarom tips gegeven voor je sollicitatiebrief.

Let wel: dit zijn mijn persoonlijke tips. Dit is hoe ik het zelf meestal heb aangepakt. Weet ik veel of dit de juiste methode is, because who died and made me the expert, right? Ik zeg ook zomaar wat dingen. Dus pak het zelf vooral anders aan als dat beter bij je past.

Read more

De ultieme sollicitatietips van iemand die vrij goed is in solliciteren, al zegt ze het zelf #1

Zoals ik eerder al schreef: ik ben vrijwel altijd aangenomen voor elke baan waar ik ooit op heb gesolliciteerd. En daarbij heb ik vaak te horen gekregen that I nailed it bij het eerste gesprek. Dus ja, ergens doe ik toch wel een paar dingen goed, zou je denken. Waarom zou ik die dingen dan niet delen met mensen die er misschien (ooit) wat aan kunnen hebben? En dus schrijf ik er bij deze maar een blogpost over. Want ja, wij bloggers, he. Wij doen dat zoal eens.

In deze post geef ik tips voor de ultieme sollicitatiebrief, omdat je natuurlijk eerst die horde moet overwinnen vooraleer je keihard kan shinen tijdens het sollicitatiegesprek. Met mijn volgende tips, uiteraard, die ik je in een latere blogpost geef. Let wel: dit zijn mijn persoonlijke tips. Dit is hoe ik het zelf meestal heb aangepakt. Weet ik veel of dit de juiste methode is, because who died and made me the expert, right? Ik zeg ook zomaar wat dingen. Dus pak het zelf vooral anders aan als dat beter bij je past.

(Gaat ze nu werkelijk de tips & tricks & DIY & tutorials & how-to & inspirational content-kant op met deze blog, ja? Goh, neen, want zoals ik in de enige tutorial die ik ooit in mijn leven schreef al zei: er zijn te weinig dingen die ik goed kan en waar ik wat nuttigs over kan vertellen. Maar dit leek me wel nuttig. En ik ben wel zo’n toffe dat ik dat dan met de wereld wil delen. En #40dagenbloggen enal.)

(Gaat ze nu ineens in elke blogpost van die random brain farts tussen haakjes in italics smijten?)

(Ja, waarschijnlijk wel, ja.)

Read more