Roadtrip door Engeland: deel 4

Cornwall

We genoten van een uitgebreid English breakfast bij Tresvaskis Farm, een zelfplukboerderij die in Cornwall verder vooral bekendstaat om hun enorme selectie aan fantastisch uitziende taarten die standaard groter dan je hoofd zijn. We deden boodschappen voor een picknick ‘s middags in de farm shop, waar het moeilijk kiezen was uit al het lekker uitziende lekkers. Farm shops zijn echt helemaal de bomb, trouwens, en je vindt ze overal in Devon en Cornwall. Read more

Roadtrip door Engeland: deel 3

Devon

Tijdens een van mijn (toegegeven: vele) bezoekjes aan de allerbeste boekenwinkelketen ter wereld, mijn geliefde Waterstones, kocht ik o.a. Notes from a Small Island van Bill Bryson, het verslag van zijn rondreis in de VK eind jaren negentig. Exeter is een van de vele bestemmingen waar hij ook over schrijft. Grappig om te lezen dat hij twintig jaar geleden ook al een half uur van z’n leven spendeerde aan een hopeloze zoektocht naar een restaurant in een stad die er werkelijk amper lijkt te hebben. Gelukkig had ik van tevoren van onze Airbnb-host een tip gekregen voor ontbijt, dus trokken wij naar het bijzonder instagrammable Pink Moon Café. Het ontbijtaanbod was er op maximaal hipsterlevel, maar het was gelukkig ook enorm lekker. Bonuspunten: de vrouwen- en mannentoiletten werden aangeduid met respectievelijk de mug shot van Lindsay Lohan en Justin Bieber.
Read more

Roadtrip door Engeland: deel 2

Salisbury

Na twee mooie zonnige dagen in Brighton trokken we verder richting Salisbury. We namen een best wel grote omweg om door South Downs National Park te kunnen rijden, een ‘Area of Outstanding Natural Beauty’, a.k.a. the scenic route. Veel groen, smalle weggetjes, zotte bochten, leuke huisjes: helemaal top. Na een paar uur waren we in Salisbury, alwaar niet zo gek veel meer te beleven valt dan de beroemde Cathedral bezoeken, wat we dan als brave toeristjes ook maar gedwee deden. Read more

Roadtrip door Engeland: deel 1 

RYE & BRIGHTON

Dag 1 begon tergend vroeg, met een wekker om half vijf en een autorit van een uur en een kwartier van het schoonouderlijk huis naar de ferry-terminal in Calais. Na drie kwartier aanschuiven en dan nog eens anderhalf uur op de ferry kwamen we rond acht uur ‘s ochtends eindelijk aan in Dover.

Van tevoren was al afgesproken dat mijn Lief de hele roadtrip lang zou rijden, want links en we willen nog niet dood. Hashtag zelfkennis. Ondertussen mocht ik co-piloteren, want hij zat natuurlijk aan de verkeerde kant in de auto om bijvoorbeeld tegenliggers goed te spotten. Ik had bedacht dat het ook wel een goed idee zou zijn om het eerste uur te pas en te onpas ‘LINKS!’ in zijn oor te schreeuwen, als geheugensteuntje, maar zeer sympathiek bleek hij dat niet te vinden en bovendien was het ook compleet overbodig, want mijn Lief reed er al na vijf minuten rond alsof hij nog nooit iets anders gedaan heeft. Wij vullen elkaar goed aan, wij. Read more

Talitha gaat weer (een beetje) freelancen

freelance creative copywriter potloden

Vorige keer kon je al lezen hoe ik wanhopig op zoek ben naar de magische plek der succesvolle mensen waar je zelfdiscipline per kilo kan kopen. Ik heb allerlei projectjes in mijn hoofd, maar kom er nooit aan toe. Want Netflix. En de HUMO. En boeken. En mijn kat knuffelen. Enfin, één projectje heb ik nu toch al een beetje op poten gezet. Oké, ik heb nog geen website of iets dergelijks, maar ik heb het wel al eens uitgeschreven. Da’s al iets.

Ik wil namelijk graag wat meer freelance werken. Deed ik een paar jaar lang in Amsterdam naast mijn baan, maar eenmaal terug in België had ik geen zin in alle typisch Belgische rompslomp rond het bijberoep-statuut. Behalve af en toe een artikel of reportage schrijve voor Charlie Magazine deed ik eigenlijk niets meer als freelancer. En dat vind ik nu wel jammer. Bij deze: ik wil weer wat freelance projectjes doen. Bel me, schrijf me, mail me, app me, laat me nog iets weten!

Read more

Talitha was op vakantie en nu is ze terug

Baanbrekend! (Je kan veel over deze blog zeggen, maar die baseline doe ik toch wel keihard eer aan.)

Zoals aangekondigd vertrok ik twee weken geleden naar de overkant van de Noordzee voor een roadtrip langs de kust van Zuid-Engeland en dan nog een stuk door de Midlands. Wie me volgt op Instagram heeft het twaalf dagen lang door z’n digitale strot geramd gekregen, wie mij niet volgt op said medium (GE MIST ZOVEEL KWALITEIT OH GE WILT HET NIET WETEN) krijgt het binnenkort alsnog op z’n virtuele bord, want ik zou geen blogger zijn als ik dergelijke easy content niet tot op het bot zou uitpersen, natuurlijk. Dus schrijf ik er de komende tijd enkele postjes over! Een dikke twee jaar geleden deed ik dat al eens over onze laatste roadtrip, in de VS en Canada:

* Deel 1: Oneonta, Ithaca en Skaneateles (New York) 

* Deel 2: Niagara Falls en Toronto (Canada)

* Deel 3: Algonquin Provincial Park en Montréal (Canada)

* Deel 4: Stowe (Vermont)

* Deel 5: Laconia en Meredith (New Hampshire) + Marblehead (Massachussetts)

* Deel 6: Salem en Boston (Massachussetts)

Deze hier nog eens opsommen heeft overigens geen enkel ander nut dan efkes etaleren wat destijds slechts zeven man en een verdwaalde paardenkop heeft gelezen (en letterlijk niet eens mijn moeder) en die ik nu toevallig nog eens herlas en stiekem toch wel fijn (en vooral nostalgisch) leesvoer vond. Kijk ja, ge doet ermee wat ge wil, maar het staat hier voor als ge niks anders te doen hebt. 

Anyway, zoiets doe ik binnenkort dus ook nog eens voor deze roadtrip. Vandaar sla ik overigens ook deze Keek van de Week over, want bijzonder veel is er over de anderhalve dag dat ik weer thuis ben verder niet te melden, of je zou geïnteresseerd moeten zijn in hoeveel ladingen was ik al heb gedraaid.

(Drie.)

Tot snel!