Vraagje

Als ik blog over het feit dat ik stiekem een extra skipdagje heb gebruikt gisteren (als in: eentje te veel volgens de regels), telt dat dan als een dag bloggen voor #40dagenbloggen?

Ik vind vandaag eventjes van wel.

(Ik ga deze week nog wel écht bloggen, beloofd.)

(Dat gastbloggen vraagt alleen meer tijd dan zelf bloggen, merk ik.)

(Maar de gastblogjes komen er deze week nog aan!)

(En ook na deze week.)

(Echt waar.)

“Oh ja, dat heb ik op je blog gelezen…”

Een tijdje geleden schreef Irene over wat zij ‘blogschaamte’ noemt. Oftewel: het ongelofelijk ongemakkelijke gevoel dat je als blogger vaak krijgt als iemand in real life ineens je blog vermeldt. Ik heb in de comments onder die post een heel epistel vol uitroepen van herkenbaarheid gedeponeerd, omdat ik hier ook keihard last van heb.

Hoewel ‘schaamte’ niet echt het juiste woord is. Want als ik me voor deze blog zou schamen, zou hij niet mijn naam dragen, laat staan dat mijn smoelwerk jullie dan bij elk bezoek zo pontificaal op de rechterkant van het scherm zou aanstaren. Of ja, onderaan, voor alle mobile millennials. Maar toch is er een pertinente soort ongemakkelijkheid.  Read more

Dingen die me abnormaal hard irriteren #3

lijstje

Beter bekend als pet peeves. Kleine dingetjes, meestal. Voor de meeste mensen dan ook onbenullige dingetjes. Maar niet voor jou. Om de een of andere onbekende reden erger jij je er echt mateloos kapot aan. Halen ze echt het bloed vanonder je nagels vandaan. Kunnen ze je op een slechte dag zelfs compleet moordlustig maken. Herkenbaar? Tuurlijk, want iedereen heeft ze.

Ik wijdde er eerder al wat blogposts aan (je leest ze hier en hier) maar kijk: mijn verzameling pet peeves blijkt een bodemloze put vol ergernissen te zijn. VERRASSEND. Tijd dus voor deel drie!

Voel je overigens vooral niet persoonlijk aangevallen als ik dingen opnoem die jij toevallig elke dag doet. It’s me, not you. Read more

Talitha zkt. iemand die kan schrijven en koffie halen

You guys! Remember toen ik een tijdje geleden de meest opgefokte hyperventilatie-veroorzakende blogpost in de geschiedenis van #40dagenbloggen bij elkaar typte? Omdat ik het superdruk heb op werk doordat ik sinds een tijdje creative lead ben op projecten enal? Wat daar dus niet bij helpt is het feit dat ik de enige copywriter in het bedrijf ben. Ik krijg dus letterlijk álle copy-klusjes op mijn bord – persberichten, nieuwsbrieven, website copy, vacatures en al die blablabla. Terwijl ik 90% van de tijd compleet occupied ben door het advertising werk.

Awel. Gezien dat laatste het enige is wat echt geld oplevert, is het belangrijker dat ik daar fulltime mee bezig ben. En dus mag ik een stagiair(e) aannemen voor de rest! Mijn eigen copywriting stagiair(e)! ERMAGERD! Zo blij! Nooit meer zelf koffie halen!!! Read more

De jongens vs. de meisjes

Ik zat vandaag de tranen weg te vegen van de ongeveer zevende collectieve slappelachbui van de dag toen ik bedacht: ik vind dat eigenlijk wel echt fijn, in een team met vrouwelijke collega’s zitten.

Het zit zo. In de advertising wereld lopen bovengemiddeld veel mannen rond. (Ook op dat vlak klopt Mad Men als een bus.) Zeker wat betreft creatives. En nog veel zekerder wat betreft designers. Nu zit ik als copywriter in het team van de designers, omdat wij constant samen aan projecten en voorstellen werken. En was ik tot voor kort omringd door enkel mannen, op mijn work BFF na: de enige vrouwelijke designer. En dat was op zich prima. Ik heb het gebrek aan veel vrouwelijke teamleden in ieder geval nooit als een gemis ervaren. Of er zelfs heel hard over nagedacht. Read more

Welcome to my crib

Mensen die voor de eerste keer bij ons over de vloer komen, zeggen daar vrijwel altijd dezelfde dingen over.

1. Ons appartement is gezellig.

2. Ons appartement is overduidelijk ons appartement.

3. Ons appartement is klein (enfin, dat zegt elke Vlaming die langskomt, want die zijn allemaal vrijstaande nieuwbouwhuizen gewend, terwijl Amsterdammers juist onder de indruk zijn van onze 50m2, met balkons. Iets met perspectief en zo.)

En ik vind dat ook. Ik hou van ons appartement. Het straalt keihard mijn Lief en ik uit. Als er iets is dat ik belangrijk vind aan mijn huis, dan is het dat: als je binnenkomt, wéét je wie er woont. Ik hou niet van identiteitsloze interieurs die recht uit een IKEA-magazijn komen. Of een boekje. Want ook de standaard Instagram-woonkamers die ik overal bij Amsterdamse kennissen zie, zijn niet echt mijn ding.

Read more

Talitha laat een tattoo verwijderen – deel 1

De pijnlijke procedure waar ik het afgelopen weekend over had, was niet – zoals sommigen in de comments gokten – een tattoo nemen. Ik heb inmiddels 8 tattoos, dus zo bijzonder vind ik eentje extra niet dat ik er een blogpost aan zou wijden. En heel pijnlijk vind ik een tattoo laten zetten ook niet. Ik vind het eerder een irritant gevoel en heb altijd de neiging om die vervelende mens met zijn naald weg te slaan als hij bezig is, alsof het een annoying vlieg is. Dus neen, dat was het niet, maar het zat in de buurt. Ik heb namelijk wél de eerste laserbehandeling ondergaan om een tattoo te verwijderen.

Read more